Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

soyuna tükenmekte renkli açan bir öykü
kuşun kanadındadır öykünen düşlerinde
gelecek belki görmez soykan gülüşlerinde
coşkun donanındadır ardıla yastık söykü

yellenmeniz gerektir terleyen gecenden gür

menderes oldun
suçıkan gözlerimde
durmadan çağla
çekişimde yerimde

üzüm bağında

sevincine uyanır
kasırgalı sabaha
ardına da dayanır
çekirgeli bak paha

uğuruna mı kona

sevinçti gelmen
yalnızca koyup gitmen
hiç aldırmadan
yalnızlığında yitmen

terle yoğurdum

suya düşen
damla
halkasında mutlu

ağzı kulağında
anla

tükettiğin göz yaşı
sevince deli gönül
külüne yakar taşı
sevince deli gönül

başına kavak yeli

yalnızlığımı unutmak
geçe içimden
geçerek yitirdiklerimin içinden
seni bulabilsem
seni unutup özleyebilecek miyim

hoş geldin
hüzün penceremden süzülüp
“gamlı yaslı gönlüme”
oldukça esenlikteyim

ustura sırtında duramıyorum

sevi kaynağı
bir kaç damla gözyaşı
güvenme kendine yetine
öyle tenden tine sarınır

sevi kaynağı

yanıyorken ateşi
ateşinde böceğin
menekşe ışık eşi
güneşine beceğin

dolayı unuttukça