Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

y
a
l
n
ı
z

uygarlığı kahrı inan çekilse
insanlığın çılgınlığın çiledir
yarayanı içten sinen ekilse
insanlığın çılgınlığın hiledir

dalaşmada atışmada yüreği

yarın başka bir gün mü olacak

kanıyorsun
dinecek için sızısı
ayaklarında pranga kırılacak
yüreğinde buzlar eriyecek

dama tıkılan
adamı adam eden
avucu kokan
irem bahçesi gülü

önceden kalkan

ağladığıma
sakınca sevdiğim yar
sevince ağla
gezdiğinde kaç diyar

gecem karanlık

boğaz sıkan düğüme
ilmeğin atan gecede
cerenin kaçışı boşuna mı
gözbebeğindeki titreme
ışık hızındaki gölgesi

ışıkta yazamam şiirimi
gözüm yaşarır kamaşır
karanlıkta da göremem
gökten mora renk tutkum

gri bulutlara yığılmışta

ırmağı kenarda bulanıp aktı
dörtnala yel gibi gidişineydi
seline suyunda ulanıp yaktı
ala göz sel gibi didişineydi

kutsalı bürünür yeşilde alı

ısar kendine toprak
yazıda daha beyaz
kuruca diner yaprak
yere çaldıkça ayaz

mavinin değdiği su

kararsızlığı
karara erinceye
gizinde saklı
gözünde görünceye

anka kuşuydu