Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

uzaktı gurbet
acılı ekmeğin katığında tat
içimizde unutulmazı çıkarıp at

benliğimde açılan derin yara
o günlerden kalma

nazlı çiçeğe
ışıklı melek kondu
türkü söyledi
kanadını çırparak

nazlı mor zambak

masanın üstü
koyulur karanlıkta
el olmalıydı
değende toplanmasın

sevinci yoksa

aranılan hoşluksa
uzaklığında kalmış
inanılan dostluksa
ası yaprağa dalmış

yeterince kanı yok

akça gelinler sarsın gözlerinde umudu
pakça yeline sürsün sözlerinde samutu

sevgin savruluncaya belirlenmiş ağına
günde kavruluncaya gelirlermiş bağına
tandan çevrilinceye olurdanmış çağına

araya girip
aradan çıkıyorken
neler oluyor
dünya sürem dönüyor

arada bir bir

uçlarda sev
derinlerde sakla
olası parçacıklarını
kaçırmadan bağlan

gelecek düşüne dal

neden gözüm seğirir
dalga diner mi bilmem
gurbet hasret eğirir
cılga iner mi bilmem

gökte turna görünce

ansızın gelen
bir değişime öncü
ayak sesin duy

yırt tutsaklığı
duru sularda arın

tütünün ayıngaca
vermeseniz ola ki
yaslanırsa ağaca
germeseniz ola ki

ektikleri ot kendir