Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

araya girip
aradan çıkıyorken
neler oluyor
dünya sürem dönüyor

arada bir bir

uzaktı gurbet
acılı ekmeğin katığında tat
içimizde unutulmazı çıkarıp at

benliğimde açılan derin yara
o günlerden kalma

nazlı çiçeğe
ışıklı melek kondu
türkü söyledi
kanadını çırparak

nazlı mor zambak

uçlarda sev
derinlerde sakla
olası parçacıklarını
kaçırmadan bağlan

gelecek düşüne dal

neden gözüm seğirir
dalga diner mi bilmem
gurbet hasret eğirir
cılga iner mi bilmem

gökte turna görünce

tütünün ayıngaca
vermeseniz ola ki
yaslanırsa ağaca
germeseniz ola ki

ektikleri ot kendir

ansızın gelen
bir değişime öncü
ayak sesin duy

yırt tutsaklığı
duru sularda arın

başına tüner
varlığındayken eş dost
taşına süner
darlığındayken eş dost

aç mısın demez

değer başına
kuyuya attığı taş
geçe kalmışsan
korkuların uyanır

kırık kanadı

güneşlenir gözünde
yer dediğin dönelir
yörüngeye yönelir
güneşle bir özünde

taşla toprak sarınmış