Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

son
gelen
olunca
baharında
arınmadıysan
yoluna düşse ne

düşmesin göze düşün
gölgesinde korkarım
ilişiktir sözdüşün
ilgisinde sarkarım

yellere düşürme ha

not düşeceğim güne
yalnızlığa bir parça
halaya dur düğüne
kırılmadan can sırça

buğulanırken toprak

doğaçlamadan özdü
davul tokmağı kalem
gölgesinde bir sözdü
ramazan günü alem

tadınla yense sunum

gülücüğünden ömür
gönlüne vuslata koş
gözün derinliğinde
mutluluğuna dek coş

olası umuduna bol

davulu bile
dengine uygun düştü
varlık varlığa
yok yoksula gülüştü

evlerden biri

uykularından böl düş anı değil
diyene ne dersin haklıdır elbet
korkularında kal baş yana eğil
diyene ne dersin haklıdır elbet

falına lotarya açmasında kork

pembe içinde
pencere önündesin
nisan geçende
ahinde gizindesin

dallar gülüyor

öksürdükçe uykuda
uzaklaştığın doğru
karanlıkta korkuda
tuzaklaştığın doğru

yalnızlığımda yalan

dudağından öpünce
baharı önden geçtim
çiçek daldan kopunca
geri dönmeyi seçtim

sevdanın eşiğinden