Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

uyun sesime
duyurun her kesime
ayazlar kuru
buz tutar nefesime

ülke yağmada

gölgeme sordum
gece buluşalım mı
aylı gecede
dolandım ev önüne

bulamadım da

ay görür güneş görmez
bilendim yukarı da
körledi aşağıladın
silendim çıkarı da
kirledi kaşağıladın
görürse görme söylersen sus

ay güler deniz mavi
şafağa durur türkü
boyanır içten sevi
yalağa vurur türkü

ay dolar deniz dolar

ayrılığın burukluğunda
şiirlerim kanar
dönüşündeyim yol beklerken
yüreğime sorsaydın
ayağımda dursaydın
dolandırıp yorsaydın

ayrılan sevincinden
gözlerinden bitince
düşürdüğü incinden
sözlerinden yitince

düştüğü yerindeyim

ayrılış soluğunda dona kaldı gözleri
düşe cemreye değe sevgili dolasıya
karakışın etkisi kaybedeni olasıya
akışın oluğuna yangın saldı sözleri

nedensiz gidişi mi inişine zorlanan

sözün çığlığına tümce kurulur
ayrılığa durup karmadan daldı
tözün sığlığına herkes burulur
ayrılığa durup sırmadan saldı

baharına çılgın kudurur yeşil

son zamanların
en büyük buhranını
yaşıyorum ben
karşında duranını

sindim içime

deniz yanar mı
neden olmasın söyle
dök gazyağını
yükselir alttan dalga

dayanır mıydın