Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yanık teniyle altındasın güneşin
dökülmüş kumlarda ayak izi
sağlam duruşunda kaldı
sevinin yanar gözleri
kedi gözü gibi parla
ay ışığından toparla

serine gelir
en iyi sözcüğünle
süremler geçer
soğurken güzcüğünle

sevgi dolusu

dudağı çatlağı uslanış beli
gözlerine pınar ağını seçer
ayrılığın dağı puslanış yeli
sözlerine kınar ağını içer

üzüldüğüne mi bakıp ağladı

her ayrılıkta
ağlamaya nedense
sevdalarına
doyum olmaz değil mi

sevi yasası

alın terinde
baharı kokusuyla
duyur sevgiye

alın yerinde
güneşi dinlenirken

sararıp solmuş
elinle diktiğin gül
kararıp dolmuş
boşuna döktüğün dil

dik bir yamacı

dokunur yine
el attığın her işte
her gün yaran kanar
her gününe yanar

küs olduğundan yana

aklım sende kalınca
düğüm olur hıçkırık
hüzne yağmur dalınca
düğüm olur hıçkırık

düşlerde bile sancır

karnı kocaman
yedikçe açta kalan
başın koç aman
dedikçe uçta dolan

diken üstünde

koyarsın tekerine
dünyadır taşınasın
doyarsın şekerine
dünyadır yaşanasın

bağı üzüme dolar