Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

zamanın çizimine yüklediğin ün
sine giden yolda tutumla kaldın
karanlık eziğine beklediğin gün
meyvesine dalda yutumla çaldın

yitik sözcüğüne tümce kuramaz

ay yüzünü dökünce
suda ışık tükendi
şiir düşe çökünce
boğazında tıkandı

gözleri renksiz nemli

ayrılık özlemi vahşetini gör
dağlayacak gibi bakanı esle
akça bezine sar dehşetini ör
bağlayacak gibi yakanı isle

doluşa boşalıp kurtuluşuna

ayrılmak zordur
acı düşer
yüreğin sancır
kınnapla dizinden çeker

gideceğin yerinde yoksa

ayrılmam olası mı
değiştiriştir saklın
ağıtlar dolası mı
boca eder mi aklın

yemini dondurası

kendininse yolun bitti bitecek
ayrılsaydı bile yürek susar mı
bendininse kolun yetti yetecek
ayrılsaydı bile yürek pusar mı

yaşama savaşı küstürdüğüne

yol ayrımında
bir yanı irem bahçe
bir yanında har
tamusundadır bohça

yok ayrımında

bir damla sevgi sun
yokluğunu unuttur
nedenimsin yar
biliyorsun bunu

çırıl çıplak bir hüzün

geceye susadığın
açlığından nöbeti
serilseydi sadığın
arkasına kümbeti

gözü göze görünce

ayazlandım iklimde
soba başındaysanız
neler olur aklımda
ekmek aşındaysanız

uğrarsanız fermana