Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

serpilip gelişmeden düşünmelisin günü
anaların kucağı sıcağından kavurmadan
devrilip çelişmeden bürünmelisin dünü
babaları ocağı saçağından savrulmadan
başına sevda yeli deli gönül durulmadan

yok sayın beni bugün
dostlarım sorusunda
dudağın ucunda gün
dostlarım dorusunda

gözlerinle doğ sevinç

kurtuluşu anınca
çeker mi batağına
ateşinden yanınca
çöker mi yatağına

sancır ağır bedeni

keselenmiş yurt lirası
cep delen olduğunca
daha çok taşınacak

yalanlarına kandık
kandıkları

sözü bile ürkütür
söz tükenir bitesi
duyguları korkutur
kahrolmadan yitesi

gülüne boyun eğdi

düne sakladığın
yarına yasakladığın
gün bu gün müydü
yoksa
delice bir köstek mi

kulaklarınla açsa
duyduğuna aşırıp
işittiğinden saçsa
uyduğuna şaşırıp

ıskalamış mavide

yıldızlara dolarken kıt kımıl
yerde kalana acırdınız
denizyıldızına
yağmurda ıslanıp

hevesin olduğunda

yıldızlara sorun ayda yanıtı
kışın karanlıkta gecelerinde
yaşamaya zorun eda kanıtı
dışın viranlıkta nicelerinde

yüce dağın başa ağarıncaya

uzağında mı kaldın
baksaydı yüzünüze
neden orada daldın
yaksaydı düzünüze

ardına mı konuşun