Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

dağların içinde dolduğun gibi
çakar almaz tüfek şakırtısında
suyu çıkmaz taşın takırtısında
gereğine sorup olduğun gibi

kapıların vurup çıktıktan beri

gözünün buğusu ufku bürüdü
sarılarak geçin naza ne gerek
bula okyanusu dalga yürüdü
yarılarak geçin naza ne gerek

yüreğinin bağı erinmeden kalk

geçip gidişinde midir
gözüne ardında kalan
boşa didişinde midir
özüne derdinde salan

dönüp sırtını sustunuz

sevgi özlem eylemez
geceyi tanlayıp gel
acır içim söylemez
geceyi sonlayıp gel

rahata bol arama

girdim koynuna
masmavi bir gecenin
saldı boşuna
gece yok ortalıkta

sıkı sarıldım

sevdiğim gelir aklıma
atar geçer yel yürekte
gözleri kalır saklıma
batar geçer el yürekte

yaklaşır külüm sıcak

geçmişten duyduğun nedamet
geriye dönüşsüz
üstüne örtülmüş şalda gizi
sağlama alıncaya bekledi

geçmişe yüklediğin yük

kozalak döker
geldi bahar erkenden
yağmurlar söker
toprak deşip kabartan

türküler çıkar

kapılar kapatmadan
gel dediğin yürekten
doğruyu sapıtmadan
gel dediğin yürekten

sevgi doluydun hani

gel demeliydim sana çok öncesinden
korkuyu yendiğim günden beri
adımlarımda zorlandığım an
tutulur yeniden yaşarım sanki

bil demeliydim içimden geçenleri