Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ah dedikçe sevdiğim belirdiğim gönlünde
üzüm gözlerindeki yıldızlardan istemem
az beri gel yakından uzaklardan itemem
zehir zemberekliğim delirdiğim gününde

kime kin duysa şaşar ardına mı düşerim

derinden gelen sesi kalkışması ve düşü
maviliğin içinde
duldasında titrer gülücüğü
gidişi başa bela dönüşü halı hulu
olmalı bir çözümü olmalı bir yolu

bilirim ağladı gözyaşı döktü
gecesi sabahı korku bucağı
düğümlenir içi ciğerin söktü
dağlayıp bitirdi çarkı ocağı

tuzuna kokusu gözüne inen

gözlerinden gülünce
kırılır somaklanıp
özlerinden gelince
serilir pamuklanıp

pırıltısında ışık

el değmedik yer
olduğu gibi saklı
dile yasaklı
gizemi güzelliği

göz kırpar yıldız

köşede kaldı
dün gece yalnızlığım
ayaz akşama
kudurdu yangınlığım
durdukça angınlığım

bir elimde sen
birinde kaprislerin
unutunca gel

dost olma zoruna boşa harcama
dünyayla birlikte başın dönerdi
yarayı kaşıyıp taştan kurcama
dünyayla birlikte başın dönerdi

yalanda dolandın kıyıda kalan

dünya yalanı duyma
dile bağlayıp ta dur
düşman sözüne uyma
ele ağlayıp ta dur

düşümüze ererken

gidiyorum bile diyemeden
tıpış tıpış
ayakların ucuna basarak
kendini unutarak

zorla güzellik olmaz