Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

acıdıkça yürek dahası büyür
kanı götürürken bedeni soğur
boşuna ödenen boşluğa bedel
yumar gözlerine vahası uyur

yaradıkça ömür bilenecek zor

sormasa neredeyim
saklanışım boşuna
şuradan deredeyim
yasaklanışım buna

uğultusunda hepti

parası pulu dursun
düştüğüne yolun bu
yenice yuva kursun
deştiğine dolun bu

tatlı dilinde yılan

gecenin sesi kimdi
yüreğim de irkildi
bu gün iki ekimdi
sessizliğin sakildi

koca yıllar devrilip

buğulu camlara
adını yazıp yenileyin
günle silinirken
öpsem seni dudağından

buğulu cama döndürdün beni

bu gece gelse
korkularım geçecek
sarıp sarmağa

bu ece gülse
güzelliği bozulur

bu gece uyumasam da olur
şafakları sökünceye dek
alaza doldur yüreğini
saatleri umarsızlığa
bizi gözlüyor ala balıklar
elimle yaptığım kumaş kabartma üzerinde

seviden umdum
payıma düştü aldım
gözümü yumdum
kalıcı düşe daldım

sevdim sevildim

yüzüme kalın çizdik
boşu boşuna doldun
düzüme yalın dizdik
boşu boşuna soldun

acıdan yoğrulmuşa

renk ülkesinde
duymazlar dolaşırken
samıtıklar parmaklarına
burunlarını dolamış

düşüyorsa göz göre göre