Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

dudağında demi kaldı
geçip gitti yenibaştan
odağında yemi kaldı
seçip gitti yenibaştan

uzun geceye sarıldı

ışıktan derinliğin
gölgesi serinliğin
gizemin içindeyiz
çekilir çirkinliğin

yakaladığın anda

gün ışığında
enerji kalmamışsa
veriyor acı
soğuk gece sırmadan

umarsızlık ah

değişen nedir
akşamdan sabaha dek
anlık bir olay
bir varmış iki yokmuş

bir adım gelse

kirpiğin mayıs kokar
çiftlik kahyası mısın
serpeğin* mayıs yakar
güneş kopyası mısın

tohum toprağa kırgın

gönül yarası yükü omzumda durur gibi
yeline savrulanda köksüz imgelerin tut
uzun yaşayan ömrü kelebeklerin unut
güne sığmaya canı taşır mı gülün dibi

umuduna muştulu sabaha çığlık gizli

mayasız acılar koydu kapıya
gecede telleri dillenirken gör
yağsızı gıcırdar doydu tepeye
hecede dilleri yellenirken gör

yüzünde düşeni bin parça olur

ne yaparsan hiç durma
yanar gördüğün doğru
ye kaparsan bir hurma
kanar gördüğün doğru

dalın dalından gevrek

anana kul olayım
sana okul bulayım
gören gözü utansın
biraz akıl dolayım

baktım gözün yaşına

ozan sözüm senet borcum ödenir
sevgisi dalında mor olsun da gör
sevdiğim olmasa dağlar gücenir
sevdası alında cor olsun da gör

sevgi yüce bir söz dağda ün olur