Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

bir
usta
su döktü
cam üstüne
ateşten gezdir
tavında çevirsen

girsem yerden dibine
doyacak kara toprak
görsem birden gibine
doyacak kara toprak

taşta duyar mı sandı

ordan oraya taşır
kanını emer böcek
dağdan dağını aşır
anına kemer becek

yığınında bir tezek

an arsızlığı eksik
bir şeydi orda kalan
az kayıp biraz yitik
bir şeydi orda kalan

tümcede söylenendir

ekmeği tuza banar ordan oraya taşır
rahat bulur uyurdu kanına emer böcek
salında koca çınar dağdan dağını aşır
rahat olur uyurdu anına kemer becek

geçeni aymasaydı yığınında bir tezek

girsem yerden dibine inatçındır üstelik
doyacak kara toprak gelir erkenci gece
görsem birden gibine vereseydi buselik
doyacak kara toprak ihtiyar genci gece

taşta duyar mı sandı örselendiğine yan

bir tutam özlem
yolluyorum şehrimden
sevdiğim için
imbiğinden geçirdiğim
birkaç damla
göz yaşım

düşürdüğüne baktım
bir yanı dağ öte deniz
mor kasımpatı aktım
düş kirpiklerin/deniz

dilinden yokuşadır

bir yanımda sen varsın
bir yanımda hüzün var
gülücükler savarsın
süremi sürem kovar

bir yanımda çıkmıyor

bir yekinmedir soluk
ah karşına durmadan
kar damındaki oluk
kaşına kudurmadan

alem-i kalem olsan