Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

günün sıcağındadır fesleğene değince
boynunda incecik kokusundan kısalır
umutlu güvencesi eğlencesiydi dünün
alır yüreği közü sabaha dek uyusam

korkusuzca göreve güzelliğe döşenir

feleğin ters bindirir
çıdamla beklesen de
bodur at tez indirir
adamla teklesen de

özünden akan çayı

yalnızlığım yeter başka isteme
felekten çektiğim örtüştürmedi
dağına kar olsa yanarım deme
felekten çektiğim tutuşturmadı

mutluluk arardım bulasıya mı

doğaçlamadan özdü
davul tokmağı kalem
gölgesinde bir sözdü
ramazan günü alem

tadınla yense sunum

uykularından böl düş anı değil
diyene ne dersin haklıdır elbet
korkularında kal baş yana eğil
diyene ne dersin haklıdır elbet

falına lotarya açmasında kork

davulu bile
dengine uygun düştü
varlık varlığa
yok yoksula gülüştü

evlerden biri

dışarıdan gün var
kendine yararı yok
yelkovan akrep kovar
dan dine kararı yok

geceye diş geçirmiş

sırılsıklam kalmışım gecede
yıldızlarda ışıdığım
poyrazında üşüdüğüm
yaşlanmadan duyuyorum

sığınmışım erkenden

ince belli billur çayın deminde
direnişinde can amanım düşer
estetikten dolar ayın neminde
dirilişinde an zamanım düşer

aydınlatmıyorsa kibritin çöpü

umursamazlığından
demleninceye hüzün
bakışınla dağından
mora çalınmış yüzün

sözlerinden usanır