Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

çaylağım toyum daha
üstünde başında ipim kalır
insan bir kerecik olsun alır
mızıkçılık yapacak değilim
yarımağız bırakıp gizinde

çekik gözünde dilber
sardunya güzelidir
ağlar balığa kalbur
bir dünya kozalıdır

esrik bulutlar gibi

çığlıklanınca sesle
dalınca kör kuyuya
kapılanan hevesle
bitmeyecek uykuya

kader böyle biline

ıslak geceler susar
ıslıklanır da yasar
ciğerden yürek acır
türküyle yaşar asar

ayva güler nar ağlar

düşünce birdenbire
geceme böldüğünde
dilimden sök habire
heceme güldüğünde

usundan çıkarsaydı

okun saplanışında
çığlığını duyursan
okun kaplanışında
çığlığını buyursan

umuduma umarsız

çığlığını duyun sevdayı vurdu
penceresindesin görmedi bile
sığlığını yuyun sevda kavurdu
tenceresindesin sürmedi bile

geçişine akıp hiç saymadınız

çığlığımdan çöz
gece gündüz yarışıp
savruldukça hep
sevdalara bulaşıp

yasa büründü

boş sokaklarda
sessizlik içi dışı
şehir sinliği
toprağın çatırtısı

söz uzağında

bakışlarındandır taze
yosunların küf kokusu
nem kalacak beri yaza
afsunların kof kuşkusu

ayazına çatladı dudağım