Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

dağıtsam dedim
bir günlükte olsaydım
sil baştan yine
güne yeni dolsaydım

ayağım titrer

dağlar taşlar çağırsın
soyundun benliğimde
ağlar başlar bağırsın
koyundun benliğime

kimdi desem taş olur

benliğime dökünce yapraklara inatla
uzunca çizgisidir yağışa duyduğunla
tiz sirke kükremesi kalır yeğniliğime
soyduğunla bilince kabuklanır yarası

ayazını kusuyor karanlığında gecem

gül zemheride açar mı açar
gönlünde de açabilir
soldurman mı gerekecek
ben olsam soldurtmam

tinim ısındıysa yüreğim güler

yayıldı iğde kokun
genzime iz yakarak
savurduğunda okun
benzime giz akarak

bahar tadında duru

tutkuyla koşardı
bense koşar adım
atkılıyla yaşardı
bense kulak asmadım

yakubum yusufla vardı

benliğinde sökülsün
kellerle konuşurken
yenliğinde dökülsün
ellerle konuşurken

yıktın sırça sarayı

kaç gece kim bilir
sabahladım
sabahladın
sabahladı
sokakta kalan çocuklar

önünde bent var
deli çaylar doluca
aç gözünü kaç

önünde bent var
deli çaylar doluca
aç gözünü kaç