toprak kokulu elde
ağıtla boyanmış dil
tohumla canı yelde
çınara dayanmış el
kekiğindedir koku
güzüm kışa dönerken
dert ile karlar yağar
sevincimde sönerken
dert ile parlar yağar
sevmiş de izi kalmış
tez geçilirken
üşümelerin başta
sarılar titrek
alçacık eşik
döşemelerin tahta
yüreğe dol
dokundurmadan
yaralamadan
derine dalmadan
sevgi gerçekse
ince belli billur çayın deminde
direnişinde can amanım düşer
estetikten dolar ayın neminde
dirilişinde an zamanım düşer
aydınlatmıyorsa kibritin çöpü
dışarıdan gün var
kendine yararı yok
yelkovan akrep kovar
dan dine kararı yok
geceye diş geçirmiş
umursamazlığından
demleninceye hüzün
bakışınla dağından
mora çalınmış yüzün
sözlerinden usanır
sırılsıklam kalmışım gecede
yıldızlarda ışıdığım
poyrazında üşüdüğüm
yaşlanmadan duyuyorum
sığınmışım erkenden
davulu bile
dengine uygun düştü
varlık varlığa
yok yoksula gülüştü
evlerden biri
uykularından böl düş anı değil
diyene ne dersin haklıdır elbet
korkularında kal baş yana eğil
diyene ne dersin haklıdır elbet
falına lotarya açmasında kork


-
Gül Gedik
-
Hilmi Serdengeçti
Tüm Yorumlaryuregınıze saglık çok guzel bi şiir aşkın yoklugunu anlatıyor maviliklerde esen kalın.tebrikler...
Haftanın şairi seçilen Ozan EFE' yi kutluyorum.
NİCE BAŞARILARA
Türk Şairler Birliği grubu