Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

asılmış dala
sallanır durur zaman
basılmış kalmış
saklı kudurur zaman
elin yudurur zaman

kalem düşünce
tutulur kalır elim
yazılmaz günce

sustukça kuşku
içini kemirirken

akan şiir ırmağında kevser mi
yakan duygular selinde iksir mi

261208 denizli

Dağın taşın altından çıkamadı demeden
Sevdiğim gül goncasın âlası aşkım sensin
Mutluluğa doluysan yıkamadı gümeden
Yeşilinde yoncasın kalesi aşkım sensin

Paylaştığım ömürü yeteceğim diyorsan

söylemeseydim
içe dert olacaktı
söyledim oh be

ne güzel olur
yeniden öğrenseydin

ay öpüşürken
şen gökyüzünde mavi
kapa gözünü
sakın yırtma düşünü
ırakta kalsın
zühre olup parlayın

umudumla
var gücümle
arkandan koştum
yetişemedim

gün geçti aha

ak-kara renkler içinde
çilesini çekmişin pırlandığı
anda
yalnızlığım

gün batımı hüzünlerinde

yakabilsem yalnızlığım çok
yanar kazan altlarında üşürüm
çok pekmez kaynar çok
dalda düşlerken düşse düşüm
çok çömez oynar çok

at sözünü arkadan
önümden düşür ışıt
izinde şaşırtmadan
dağın ardında taşıt
gölgeden giderayak
toplanır başka çeşit