Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

hüzünleydi sürem yağmuru düşünce
titredi ıslandı sarardı
kış öncesiydi gazeli karışınca
şiir yazdığı oda karardı
sanal dünyada güzeli yarışınca

bitecek gibi değil ağrı
mengene sıkışıklığında
cam kesiği sızısıyla
ağladığı güldüğü belirsiz
köşe başı dikizinde

ağzı kulağında
kanemicilerin
zevkinden dört köşe
bölüşüyorlar geleceği

can suyunu

borcunu ödüyorum
ayrılığı tadarken
gölgeyi güdüyorum
sayrılığa adarken

ilk sarsıntıya yıkık

köküne dalıp
orta yerinde öykün
dilinden alıp
susuzluğuna suskun

öte dünyaya

hoplarsa da zıplarsa
zıplarsa da hoplarsa
kaplarsa da tiplerse
tiplerse de kaplarsa

değişecekse nedir

söyleyebilsem
seni nasıl sevdiğimi
bilebilseydin
seni ne çok sevmişim

geçti artık an

bittim bitkinim
saç umutla ağardı
bittin bitkinsin
sevdiğin mi olmadı

iksir gibisin

bittiğimin ölçüsü, arandığın anlardan
damlası gözyaşında, ceylana ürkekliği
kaybolduğunda şaşır, bireyliğin tekliği
uzağa dalınca an, yaradığın canlardan

yolunu bilmeyeni, yoldan çevir bulursa

aynı ortamda yaşar
bakışlarımız çarpık
ırmaklar bile taşar
yakışlarımız çarpık

kıyı köşede dolmuş