Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

alın terinde
elinin karasında
vardiya sonunda
açacak papatyalar dolusu

zinciri kıracaklar

bulut karanlığa dolarken
gün dolaşır ortalıkta yine
ekmeğin toprakta bereketi
buğday avuçladın altın ola
elinden öğünen zaman dola

güneş doğdu
aydınlandı evlerin boyaları
canlandı birden
görenlere gülüyordu

güneş doğdu

güneşin alnacında
sevip takla mı atar
ölür müydü acında
yokuşuna ter katar

inme inse bedende

günaydın çocuk
muştular sana geldi
habayı doku

zılgıtını dök
yasına çıralar yak

gün
döndü
yedikler
çıtırtım çıt
ayçiçeğinden
kıyım köşen çekil

umutla yaşa
ninnilerle uyusun
sonrası susup
türkülere özlem sun

gözyaşlarınla

her sayının anlamı
bana söyler
sana söylemese de
su uyur
şerefsiz uykusuz
bekler uyuduğun anı

kaçarsa yörük kızı
yelinden çuvaldızı
gündüzüne sarkınca
acar dökme sakızı

gönlüme bin bir türkü

gülücüğünde çukur
çeker öldürür güne
sırtına yükü kukur
seker oldurur güne

gece yorganınla ört