Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yaşayan tüm canları
sevide çağırıyom
yunusça insanları
sevgide çağırıyom

uzunuyla kısası

sevgiden dolusu sunduğunadır
kulağıma gelen seste çınlarsın
sevda boyasına yunduğunadır
yolağıma dolan siste tınlarsın

budala değilim yalnızca sevdim

sakın söyleme susun
sinip siner sinendir
sevgiden sevi sunsun
sandın sana senendir

engelinden engerek

açmayan dalına çiçeğe doldur
sevgi derdiğinde güle karışın
mutluluk alına böceği boldur
sevgi derdiğinde güle barışın

dala gönül bülbül gülde olası

son durağına akar
o sondur ağına kar
sevgi dolusunadır
son çırağına yakar

tırnak ucuna sitem

sevgi düne özgü değil
daha önceden vardı
yarınlarda da olacak
dönüp dolaşıp sevgiliye
dayanacak ucu

sevip kavramanın tadı yüreğinde
düşlerinde sergilediğin
kokuların acısını
duyarsın sonradan

gelişinde içim ısınmıştı

gül tohumuyla
çoğalabilmeliydi
çeliklemeyle
doğulabilmeliydi

başında toprak

doru küheylan
yele düşmüş kanatları
uçarak gidişi
dalgaları kocaman
kükreyen güç
bir avuç yüreğim

sevdiğinde anlat dinlesin seni
iki sözcüğüne paralaşmadan
dilini de kanat kessin enseni
camın kesiğine sıralaşmadan

zindana dönünce benliği çevrik