Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

sevmenin kipi
sevi çoğu tekili
sevdanın tipi
sevi kökü şekili

bende olursa

gönlün varsaydı erke
uyku vurulmadan gel
nasıl sevdaysa derke
suyu durulmadan gel

gün çekilirken naza

üç beş demeden
dertlenince akarsın
dost kesince selamı
beğenince yıkarsın

açınca bağrını

martılar dolaşıyor tepemde
özgürlüğünü arayan
bir simide tutsak edilmiş
vapurlar çevresinde çığlıkları

avuçları yanıyor

uzağa koy yolunu
ulaşamaz boyuna
omuza sar kolunu
bulaşamaz oyuna

geldin kaçınılmaza

uzakların yakın eyledi yolu
kimseciklerini göremediğim
gönüllerinle mi umuda dolu
türkülerini de deremediğim

dünyayı uladı sevgi kuşağı

unutulanları koydu
aklının bir köşesine
üşümesine mi doydu
dayanılmaz neşesine

ikliminde ayazında

uyuduğun yeter uyan artık
dinle içimden geçenleri
sarmala beni
kemiklerim kıtlasın

gecelerin ayazında

sabaha söz düşmeden
kaç şehir dolandın
kaç yaralı yürek doladın
içini eskiten her söylemde

yatağa girmeden

seni çoğalttım düşümde
oldukça kocaman
korktu gözüm
yüreğimde is

ömrümdeki kis