Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ah dedikçe yüreğim dağılıyor
yandı da nasıl pek usandı
anam dedi sızladı
çürüdü yanı
bürüdü kanı
canım dedi feryadı

akar ağzının suyuna
gözlerine de utangaç
kekre acıdır huyuna
kulağa bata solungaç

geçer hıçkırığa sesi

neyine kırılsan da
akışmaya inadın
beline kurulsan da
takışmaya inadın

sözün taşıyabilsen

düş kırılganı oldum
akıp dur avucundan
yaş sarılganı doldum
bakıp dur avucundan

özlemi yarım kalmış

sevda fışkıran volkansın
yanarcasına aşka içimde
dudaktan yüreğe akansın
kanarcasına başka biçimde

sevgi kurdumusun sen

ah çektikçe zamana
derdiyse çoğunuydu
verdiğin söz yamana
yerdiyse doğunuydu

sıcacık söyleşirdik

ah dediğince hüzün
değdiğince yürekten
soluduğumda güzün
yağdığınca yürekten

kahkahası dökülür

özlem dediğin yakınca
bakamadın ki resmine
halbuki yoktu sakınca
akamadın ki resmine

yanı başında uzaksın

çocukluğum
kör satıcının kör alıcısı
umarsızlığıma acırım
güle düşen yağmur damlası gibi
akan gözyaşlarımdan

ah sevme/deniz
sevip sevmediğiniz
hep sevseydiniz
süzülürdü geminiz

hiç görme/deniz