Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

geliş gidişte sonra
geçtiler üsküdara
bağrında mavilik var
kanatlarında kara

gördüğü dördüncü kuş

ayı çıktığın yerde deli divane gözü
yayı diktiği serde yeli bahane sözü

bilgisine uyurdu dalında mı yuvası
ilgisine duyurdu alında mı havası
arıbeyi buyurdu balında mı kovası

anda erirken
dalına yürür söğüt
yeşerir candan

yanda dururken
yaşama durur çiğit

biriktirdiğin pınar
çağlıyor dökülünce
ayrılığından yanar
dağlıyor sökülünce

yıldızlı gecelerden

bal olduğu zamanın
uyku doyumsuzluğu
nasırından amanın
sancı uyumsuzluğu

gözünü alır bakamazsın

başındaki papağı
kim ördüyse hoş örmüş
sırtındaki yapağı
kim gördüyse hoş görmüş

başındaki çemberi

gecen için hazırdan
delirmeye de kaldı
sıkışıp um hızırdan
başına derde saldı

güne başladın önce

kırık dalında
koparılan gülünde
rengin alında
özünü sözünde an

albaharlı gün

arar demi deli gönül
balından yiyebilirsen
önüne düşende önül
alından giyebilirsen

çıkarsız sevebilirsen

ne
değil
sevmesi
bilebilsem
hüznüme sarıp
umarın olsaydım