Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

bir ozan gördüm
denizin kıyısında
yüreğinde bir demet şiir
saçlarında deniz dalgası

bir ozan gördüm

bir ömürü sıyırdın
koydu köşe kıyıya
bahçesine kıyırdın
uydu köşe kayaya

gözyaşlarınla sula

dalınca göz geriye
çocukluğuna doğru
gelincik dalda eğri
kırmızı çal beriye

bir metre boyunda çam kütüğü
omzunda gidiyor eve doğru
ibram aliye anası sorar
yere atınca:“yapılınca gör”
-uyaksız hece-

ırmaklarda duruldum
bir gülücüğe değdi
gölgesinde kuruldum
bir gülücüğe değdi

gide gide yoruldum

bir gülücüğe satma
yılların tortusunda
gözdeki neme katma
biriken yortusunda

sokak çocuğu bende

tinine üfler iken
aralanmış kapıdan
karda gölgeler iken
yaralanmış yapıdan

miskinlik kana dolar

avucumun içinden
uçup gide çocukluk
allı dalın ucundan
kestiğin midir okluk
can
suyu

anlaşılan şu
ozan yaşarken ölür
dağların başı
duman olur süzülür

uykusuz göze

bitmemiş son dizede
yarımcağız bir hece
kon balkona bizede
yarımağız bir hece

son gelişinde gidişi