Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

dağı taşı da tanır
eteğinde dolar ses
duymasa da utanır
peteğinde yalar es

fısıldayan anıdan

kırılma noktasından
susanır duam ayar
çıdamın gizeminden
uzanır gözüm oyar

uykularından esrik

senin bakışında zift
titrer erirdi kadın
dudağımda kısar çift
sözü verirdi tadın

akşam üstü dinginlik

kimsecik yunmuş
arınmış değil zaten
bırakmalı mı
gamda kasavetini

sahi yalanı

………adem efillioğlu’na

kime kimse yok
adını unutmalı
umudu olsun

yalan yere nedeni
onlara gül getirdim
bilinince edeni
bunlara çöl getirdim

deli suya bakınca

yarınına bakınca
kimine sarıyorum
yardımına akınca
kimine yarıyorum

malı mülkü alasın

esti yine yelin deli gönlümde
kimi umarsıza ağla duyarsa
düşünle hayalin açar gülüme
kimi umarsıza dağla uyarsa

özlemin acısı yürekten yanar

unutmadı zamanı
öğlesinde çamanı
sabahında uyanır
unutursan amanı

korkuları yoklayıp

garipçe kuşun gönlü
benim eşim çok yönlü
ekmek gaga ucumdan
doldum parkalı önlü

karanlığın içinden