Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

çeksem miydi kafayı
köşede sızıp kalsam
kökle koca kofayı
neşede bozup alsam

sensizliğin olmuyor

atma taşın boşa, işe yarasın
koyasın üstüne yükselinceye
katma kışı aşa, kaşık arasın
doyasın üstüne yükselinceye

eli dert görmesin yerime sarıl

üşüdüm iliğimden
ateşim sönünceye
ışıdım dileğimden
geriye dönünceye

yorgan altı gecesi

gün doldu eteğine
hiç ısınamadın mı
gelmişse ayağına
içten tanımadın mı

telli dede görmedi

umarsız derdime derdi ekledi
çözülmez çilede takatim kalsa
düşerdin ardıma verdi tekledi
büzülmez filede dikkatim bolsa

ağladı halime boşaldı bendim

tele takıldı çizik
sızı geçer umarım
yele sokuldu ezik
azı geçer umarım

çıkarınca sevdayı

yola ulaşan
günle dağları aşan
ili dolaşan
umarım bulur yari

düşteki hali

martı kıskanır
kanatlanan yüreği
sevda görünce

umarsızlığına mı demleri vurur
sonraki bölümün ömründen acı
saçlarından yeller deli savurur
canlar ki gülümün zordan ilacı

kopardığın hortum sessizliğinde

umuda serilmiş duygularına
karanlık ardına haykırışınla
benliğinde dalıp kaygılarına
yalnızlığın örten dal kırışınla

bölünmedi ana yaşadığı yer