gittiğin güne
dipsiz kuyulara it
ittiğin güme
ipsiz kuyularda tut
eksilmesin olsun mut
güneğine kışlayan terlediğine bakınır
irem bahçesindedir yaşadığın süreci
sağlam yapılıcadır kuşların tüneğine
gereci bolca döker sıkıntılar istemez
güne doğunca başlar ezgilerin doğalı
gün görmedi akıp gitti
yoksulluğunda inadın
ün sürmedi bakıp bitti
yoksulluğunda önadın
başımdan esince yelin
günaydın çocuk
muştular sana geldi
habayı doku
zılgıtını dök
yasına çıralar yak
güneş doğdu
aydınlandı evlerin boyaları
canlandı birden
görenlere gülüyordu
güneş doğdu
alın terinde
elinin karasında
vardiya sonunda
açacak papatyalar dolusu
zinciri kıracaklar
bulut karanlığa dolarken
gün dolaşır ortalıkta yine
ekmeğin toprakta bereketi
buğday avuçladın altın ola
elinden öğünen zaman dola
güneşin alnacında
sevip takla mı atar
ölür müydü acında
yokuşuna ter katar
inme inse bedende
isyanın neden
ikimize de gülüyor
ikimizide ıstıyor
güneş gözünde üşüyor
bakışlarında terliyorum
güneş yanarken çam yeşerdi
deniz mavisinden düşerdi
öylesine karmakarışık ki
kara toprağından deşerdi
gözünde ışığı söndür


-
Gül Gedik
-
Hilmi Serdengeçti
Tüm Yorumlaryuregınıze saglık çok guzel bi şiir aşkın yoklugunu anlatıyor maviliklerde esen kalın.tebrikler...
Haftanın şairi seçilen Ozan EFE' yi kutluyorum.
NİCE BAŞARILARA
Türk Şairler Birliği grubu