Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

hüzünleydi sürem yağmuru düşünce
titredi ıslandı sarardı
kış öncesiydi gazeli karışınca
şiir yazdığı oda karardı
sanal dünyada güzeli yarışınca

parası pulu dursun
düştüğüne yolun bu
yenice yuva kursun
deştiğine dolun bu

tatlı dilinde yılan

bitecek gibi değil ağrı
mengene sıkışıklığında
cam kesiği sızısıyla
ağladığı güldüğü belirsiz
köşe başı dikizinde

boşa kalkışır hece
gönül yaramı sarsa
vicdan kakışır gece
yoksa paramı sorsa

yaşamaya kahretti

çıldırasıya
yokluğuna karası
yıldırasıya
gözbağının arası

elleri üşür

ömür uzunca yoldu çabucak geldi geçti
olanlar nasıl oldu boşaldı zembereğim
nasıl nerede buldu kurşunu deldi seçti
üstesinde unutuldu boşaldı zembereğim

yığıldı birikinti yangınlarda bilmedin

seyreder yalnızlığın
yalnız başa kalınca
kaldırdın anızlığın
harmanda at alınca

bulut altında geçtin

sana yazdığım
içimdeki geleni
dizelerde bul
yarım simit yenmezse

içten sızdığım

yüzüme kalın çizdik
boşu boşuna doldun
düzüme yalın dizdik
boşu boşuna soldun

acıdan yoğrulmuşa

renk ülkesinde
duymazlar dolaşırken
samıtıklar parmaklarına
burunlarını dolamış

düşüyorsa göz göre göre