Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

koydum gamzelerini
gönül vazomun içine
sustun fısılda duyarım
sırtımda duyarım
korkularımı

gelecek miydi
yeşerip de yeniden
elimde kalan
bıktım dostum yineden

yalnızlık dalı

kısa tümcelere sığmıyor
uzununda kayboluyor düş
gözlerimden düşünce
kırılan kanadında canhıraş
ne geçtin benden
ne geçtin beni

at heybesinde şeker
geliyor teker meker
kurban olduğum yar
dünya malını çeker

ateş yanar alışmaz

yapayalnızım
aklına gelmedikçe
ne der üstelik
şaplağı serindeyse

kızaran güne

de
hadi
gelmedin
ne diye sor
can çıkınca mı
geleceksin gayrı

gecelerden serdi düne
karanlığı olunca köy
gereğinden çok ödüne
ayrılığın solunca boy

yetmedi mi uğraştığın

bu şehri çocukken tanımadı ya
arıklarda bağda saklandığıma
kışın ayazından yanamadı ya
yarıklarda ağda yoklandığıma

balkona görünme hayatı varken

bitmeyecek elbette
anlatılacak söz var
öykü uzun anlatta
dinletilecek saz var

gönülde çağlayanım

kayanın yosunuyum
güneşim sen oldukça
kaya an diliminde
doğruca yönelişim

yüreğinde ki kopan