Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

saklı tamuda harla
külünde savruk anı
dolunay gibi parla
gülünde kavruk anı

düşlerime dökünce

yaylası serin
kıyıları mavice
temmuzda yanar
bunaltınca da kavi

nem ağır-sıcak

terinden ıslak gönü
yunup arın çağınca
çiçeğe doğru yönü
konup sarın ağınca

geceyi yakar harı

çivilenen göz kentin duvarlarına
tek benzerliği karma karışıklığı
bakışlarınla ayak altına düşer
avuçlarında sevi belirsizliği

kundaklı ömür dün keçedeydi sırtı

evrenin ilgi çeker
yanına bakıncaya
istediğin yer eker
anına sakıncaya

kan kusa şafağına

yandım suyun içinde
tepemden öfkeli gün
salkımsöğüt seçinde
tepemden öfkeli gün

kavra kara toprağı

sokağın boşluğuna tekme savuranlara
sırtımızda buz yığan gözlerine kör ebe
kapanır yüzükoyun saymasına körebe
yüzünün hoşluğuna füme kavuranlara

aydınlık ötesinden kıyaslanır kuşları

yumuşacık dokunuş
sıyırır benliğini
alır götürür uzak diyarlara
zorlu geçitlerden aşarken
korku seni taşır

tehlikeli kuz
uyutmaz korkar gece
ay ışığına
sokulurdu sessizce

bir düş alazı

tavşankulağı derdik
yabanda yazı da gör
yolağından giderdik
tabanda kazı da gör

kulağı uzundan bak