Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yar dilinden kendimi
okuyunca şaşırdım
gönül yazmış kilimi
dokuyunca şaşırdım

yoğruk kemiğim etim

şeker
şeker olmalı
hep
tadında kalmalı

arkadaşım olan çocuklarım

düş tende yeli
seherinde sabahın
güneşe gül ser

sesini duydum
sabaha dek gürledi

dün değil miydi kafa tuttuğun yıllar
festikanlı bahçeler burum burum kokuyor
anman zor değil geçen anıları sevdaları
şehir de değişti senin gibi benim gibi

hoşça kal diyemeden çekip giderken

çaldığın kapı
kaç akşamın üstüydü
aldığın yapı
elde kalan küstüydü

gülüşünde ay

bahardı gittiğinde
yaz olacak dönüşün
seremoni dilinde
söz olacak sönüşün
ateşi başına vurmuş üşüyordun habire
gece güzelliğinde düşlere dalışında

fikrim bende ise akıl sendedir
çiçeğin dalında seni görürüm
zikrim ende ise nakil tendedir
böceğin balında seni görürüm

deli gönlüm avut bade içerek

kaçmaya kalmış
usuna dolanır su
kuş çırpınışı
kazan dolusu umut

her

senden istediğim şey
gülen yüzü karartma
sussun güzelliğe ney
gönlünüzü sarartma

anı verkaçlarında

senden yakınmadı silinse yazın
havada nem kaptı gelemedin mi
sinden sakınmadı çalınsa sazın
hak yolunda saptı bilemedin mi

uzak yakın gitsen dağdan aşağı