Ozan Bindebir Şiirleri - Şair Ozan Bindebir

Sekiz bin dil sözcüğünü toplasan,
Senin bir çift sözün etmez sevdiğim.
Yeryüzünü denizlerle kaplasan,
Bir tek mavi gözün etmez sevdiğim.

Kalem parmak, pamuk gibi ak eller,

Dünyayı kapsayan topluluk olmuş;
“Evrensel müziğe gönül verenler”
Özgür düşünceyi burada bulmuş;
“Evrensel müziğe gönül verenler”

“Toplumu sanatla güldür!” demişler.

Yüzünüze basa basa dolaştım,
Hakkınızı helâl edin ey dağlar!
Patika yollardan yâre ulaştım,
Hakkınızı helâl edin ey dağlar!

Çiğdem, nevruz söktüm, mantar topladım

Fâ ’i lâ tün / fâ ’i lâ tün / fâ ’i lâ tün / fâ’ilün
─ . ─ ─ / ─ . ─ ─ / ─ . ─ ─ / ─ . ─

Sen bilirsin / çok ezelden / ben yürekten / vurgunum
Coştu gönlüm / bir zamanlar / şimdi artık / durgunum

1
İyi öğren demek yerine “belle”
Yeşil mercimekten çorbaya “helle”
Ucu çatal değnek adıdır “tille”
Kendi dilimizde Garaoluhca.
2

Şöylece durdum da düşündüm önce,
Bana bir hal oldu Garip Aslan dost!
Övgüyü hak eden sizsiniz bence,
Dillerim lal oldu Garip Aslan dost!

Arif olan insan gerçeği görür,

Ne kadar mutluyuz, seksen beş milyon!
Güllük gülistanlık Türkiye’mizde.
Vesayet düzene son vermişiz son!
Güllük gülistanlık Türkiye’mizde.

Vatandaşa sosyal imkân sağlandı,

Sen düşürdün beni çileye, gama
Gözyaşımla yudum gözlerimi yâr…
”Sevmeseydin” derken haklısın ama
Sevgin güldürürdü yüzlerimi yâr.

Nice yıllar geçti, dönmedin bana

Pınarda bir güzel gördüm
Doğrulup bakışı güzel.
Sandım ki murada erdim
Gönlüme akışı güzel.

Gamzesi var yanağında

Ahu gözlüm bu yıl yine,
Bırakmıyor gurbet beni.
Gücenme bu sevdiğine,
Bırakmıyor gurbet beni.

Can atarken ben sılama,