Ozan Bindebir Şiirleri - Şair Ozan Bindebir

Sevenlerin / yüreğinde yağ olmaz
Gönlü / engin olur, yüce dağ olmaz
Sevdadan / sararır, yeşil bağ olmaz
Geçer / sevdasından figana düşer.

Bazen gerçek / görür, bazen de hayal

Gördüğün güzeli yâr sanma sakın
Elde güzel çoktur divane gönül
Dön de bir yol kendi hâline bakın
Yıkılmış han gibi virane gönül

Ariflerin yolu her dem engine

Bugün bu Derneğimize,
Doğan Hocam, hoş geldiniz!
Mutluluk verdiniz bize,
Doğan Hocam, hoş geldiniz!

Muhabbetle konuşalım,

Ey vatandaş, vatanına sahip çık!
Olan varlığını çalar giderler.
Makus talihini bir kez daha yık!
Yoksa vatanını böler giderler.

Seyreyle Dünya’yı, her yerde talan

Ahu gözlü / o cananı / anlayacak / kul gerektir
O cananı / yüreğine / gönderecek / yol gerektir
Anlayacak / gönderecek / söndürecek / kül gerektir
Kul gerektir / yol gerektir / kül gerektir / özünde dost

Halkalandı / sarı saçlar / ak gerdana / aktı geçti

Yolum yolsuza düşeli,
Çürüdüm eyvah çürüdüm.
Boynumda boza pişeli,
Çürüdüm eyvah çürüdüm.

Bugün derdi, yarın derdi

Dedim: Güzel kaşın gözün karaca (Esmer)
Dedi: “Aşkın sinemdeki dağıdır.” (Üzüntü, gam, keder)
Dedim : Güzel seni sandım karaca (Geyikgillerden zarif bir hayvan)
Dedi: “Âşık bura Ferhat Dağı’dır.” (Dağ)

Dedim: Gül mü kokar senden yayılan (Yayılan koku)

Dane dane ekiliriz
Savruluruz harman gibi
İplik iplik bükülürüz
Çevriliriz kirman gibi

Gâh coşar gâh duruluruz

Darbe dillendirip darbe yapmayın!
Kim yapacak ulan size darbeyi?
Sakın ola yanlış yola sapmayın!
Kim yapacak ulan size darbeyi?

Yüz altı bin yedi yüz kırk silahı;

Ben biraz tevazu edeyim derken,
Dostluk sınırını aşan çok oldu.
Yoluna rehbersiz düşmüş giderken,
Doğru hedefinden şaşan çok oldu.

İnsanı kullanmak neyin nesidir?