Ozan Bindebir Şiirleri - Şair Ozan Bindebir

Birkaç hain pazarlıyor ülkeyi,
Baştanbaşa memleketim işgalde.
Çiğnediler değişmeyen ilkeyi,
Baştanbaşa memleketim işgalde.

Üretimi dış güçlere emanet,

Behey benim deli gönlüm
Geçmez misin güzellerden
Hazan değmiş solmuş ömrüm
Benzim sarı gazellerden

Özü öze bağlıyorsun

Bana beklentimi sorar durursun;
Bulutsuz havadan yağmur beklerim.
Neredeyim bilsen beni vurursun;
Taksim Meydanı’nda vapur beklerim.

Yapmak istiyorum bir koca yapı,

Beni tanımadan “hacı” diyorsun
Diyanet torpilli sıram yok benim.
Din, iman adına halt ediyorsun
Rüşvetle çekilen kura’m yok benim.

Baskı içeriyor bana hitabın,

Vefasıza haber verin,
Öldüğümde arar belki.
İç geçirir derin derin,
Nasıl öldüm sorar belki.

Sarmadığı gül bedenim,

Çimenler yeşermiş, çalılar çıkmış
Sevdiğimin tarlasını belledim
Öyleyken sevdiğim kaşını yıkmış
Her bakışın manasını belledim

Öyle böyle geçti üç-beş senemiz

Bahar gelip Mayıs ayı, türlü çiçek açarken
Yazı yaban buram buram mis kokular saçarken,
Bal arısı bir çiçekten diğerine uçarken,
Gelin gibi süslenirim, benim adım: Gelincik.

Kimse bilmez bana göre benim de bir yaram var,

Kayanın başında balık tutan var,
Ben denizde tutamadım erenler!
Saat başı haram lokma yutan var,
Ben helâli yutamadım erenler!

Ekmeğe gözyaşı katanlar gördüm,

Mevlâ’m vermiş bir güzel yüz, ………..(Cemal, sima, çehre)
Yâr yüzünde yara ben’de. ……………(Tendeki ben)
Acıtır mı yastıkta yüz? ………………..(Yastık yüzü)
Soramadım yâre ben de…….(Ben: (Zamir) Teklik birinci kişiyi gösteren söz)

Çöle dönmüş koca yazı, …………….(Alan, saha, mera)

Deli gönül bir kararda durmadı,
Âlemin sersemi miyim, ben neyim?
Attığım taş hedefine varmadı,
İnsanların kemi miyim, ben neyim?

Bakarım ki eller kisb-i kârında,