Ozan Bindebir Şiirleri - Şair Ozan Bindebir

Yavşak Yavuz” derdik, birisi vardı
Beslendi, büyüdü, bit oldu gitti.
Kısacası, hıyar oğlu hıyardı
Zengin kapısında it oldu gitti.

Mankurt gibi biat etti Bey’ine

(Âşık İhsanî’ye Nazire)

Bütün halkım hakikati
Sezene dek yazacağım.
Şiirimi okumaktan
Bezene dek yazacağım.

Gün geçmez ki zam üstüne zam gelir,
Yazık olsun ulan size, yazık be!
Yoksul halka gam üstüne gam gelir,
Yeter artık attığınız kazık be!

Söz alınca “inançlıyız”, dersiniz;

(Kıymetli Dostum, Ali ATAK Ozanıma ithafen)

Bir nâmeye cevap yazdım güç bela,
Kalemim tükendi, sözüm yetişmez.
Ali ATAK dostum aşka müptela,
Pir-ü pak bu gönle özüm yetişmez.

Hak deyip meydana geldim,
Özüm size yetmiyor mu?
Aşk ile yandım kül oldum,
Közüm size yetmiyor mu?

Küre dışında küreyim,

Heyecanla koştum hemen pazara,
Yılbaşına gelişimi kutladım.
Bir bacağım sallanırken mezara,
Yavaş yavaş ölüşümü kutladım.

Rafları dolaştı gözlerim tek tek,

Aha çayır, aha çimen
Yiyin eşşoğlu eşşekler!
Hiç durmayın ulan, hemen
Yiyin eşşoğlu eşşekler!

Göçmen kuşlar göçer gider velâkin,
Leyleği de turna sanma Üstadım!
Dokununca göğe çıkar her sakin;
İkaz eden korna sanma Üstadım!

Yamyamların gözü düşer çiğ ete,

Gazı alev alev yakan fitildir,
Alev fitilinin üstüne titrer.
İnsanlığı yakıp yıkan katildir,
Kimi katilinin üstüne titrer.

Yoksulun emeği ucuz mu ucuz,

Asırlardır kandırdılar,
Uyan artık uyan halkım!
Nice yakıp yandırdılar,
Uyan artık uyan halkım!

“Elden gitti, din” dediler,