Ozan Bindebir Şiirleri - Şair Ozan Bindebir

Sen ana rahminde can buluyorken
Bilmezdin dünyanın halini, çocuk.
Büyüdü bedenin, belirdi gözün
Sıkı tutuyordun elini, çocuk.

Açtın gözlerini belirsiz ufka

Beni hafif gören âşık bak hele!
Bir hece sözümü, kıta çekemez.
Basket topu sanma, atarım gülle;
Çembere dokunsa pota çekemez.

Boyu uzun başak sanma ki toktur,

Her olur olmaza payanda olma;
Kaydır desteğini, yıkılıp gitsin!
Başa bela edip, saçını yolma;
Doymaz parazitler dökülüp gitsin!

Uyandır halkını, gerçekle eğit!

Tesbih gibi dizelere heceyi,
Dize dize yaşamaktan usandım.
Gündüzüm yok, kurban ettim geceyi
Yaza yaza yaşamaktan usandım.

Rastlamadım bu sevdanın eşine,

Düşünerek en inceden;
Müspet bilimi linç eden,
Din eksenli düşünceden,
Çıkamadık gitti Usta!

Patronların planından,

Var oluş,
Hür oluş,
Diriliş;
Sevgidir.

Mizacım,

Babamın sulbüne düştüm,
Kardeş sayımız kırk bindi.
Bir gölde yüzdüm, yarıştım
Beni gören geri sindi.

Can buldum bir can içinde,

Türkü olmaz benim sözüm,
Çoklarına batar çünkü.
Dokunanı yakar közüm,
Alevlere katar çünkü.

Gerçekler her zaman acı

Tır gördük; beynimiz tırladı çıktı
İçinden bir devlet fırladı çıktı.
Sahibi beslemiş, boynu çengelli;
Tır’dan tam üç köpek hırladı çıktı.

04.01.2014

Bir vefasız yüzünden, bahtım karadan kara,
Yenemedim kaderi, böyle garip naçarım.

Umut verdi gönlüme, sever gibi bir ara;
Sonradan gülüp geçti, bağrımda kaldı yara.
Bakınca imrenirim, şu mutlu insanlara;