Ozan Bindebir Şiirleri - Şair Ozan Bindebir

Yılanlar sevişir gibi şakakta,
Sordum,”iki yanda kaş’ı” dediler.
İnciler sıkışmış sandım dudakta,
“Onlar inci gibi dişi” dediler.

‘Masum ceylan gibi bakan iki göz? ’

Sen ana rahminde can buluyorken
Bilmezdin dünyanın halini, çocuk.
Büyüdü bedenin, belirdi gözün
Sıkı tutuyordun elini, çocuk.

Açtın gözlerini belirsiz ufka

Çağdaşlığı şiar etmiş kendine,
Alın teri bade içmiş Çağdaşî.
Sevgi örmüş her şiirin bendine,
İnsanlığa çığır açmış Çağdaşî.

Ne söylese sözlerinde samimi,

Bin dört yüz senedir gâvurmuş millet,
Sonunda Müslüman olduk çok şükür.
“Arayan bulurmuş” buluyor elbet,
Bak bizde kıbleyi bulduk çok şükür.

Bir ekmek almazken sokakta ac’a

Beni hafif gören âşık bak hele!
Bir hece sözümü, kıta çekemez.
Basket topu sanma, atarım gülle;
Çembere dokunsa pota çekemez.

Boyu uzun başak sanma ki toktur,

Her olur olmaza payanda olma;
Kaydır desteğini, yıkılıp gitsin!
Başa bela edip, saçını yolma;
Doymaz parazitler dökülüp gitsin!

Uyandır halkını, gerçekle eğit!

Sevenlerim: “isyan etme, sus! ” derler
Sussam damarımda kan isyan eder.
Zalimler karanlık yola giderler
Gece uzadıkça tan isyan eder.

Filler tepişirken ezilir çayır,

O yalan, bu yalan
Bu yalan, o yalan
Onlar yesin, sen yalan!
Din, imanla oyalan
Ülke yuttu bir yılan…
Bu da mı yalan?

Tır gördük; beynimiz tırladı çıktı
İçinden bir devlet fırladı çıktı.
Sahibi beslemiş, boynu çengelli;
Tır’dan tam üç köpek hırladı çıktı.

04.01.2014

Bir vefasız yüzünden, bahtım karadan kara,
Yenemedim kaderi, böyle garip naçarım.

Umut verdi gönlüme, sever gibi bir ara;
Sonradan gülüp geçti, bağrımda kaldı yara.
Bakınca imrenirim, şu mutlu insanlara;