Ozan Bindebir Şiirleri - Şair Ozan Bindebir

Yüreğimde türlü türlü derdim var;
Neşter vurup açmayınca bilinmez.
Koca dünya nasıl olur başa dar;
Gök ekini biçmeyince bilinmez.

İnsanlığın gidişatı hoş değil,

Dilinse de dilim dilim
Dil’im yine söyler “bilim”.
Bindebir’im tek sevgilim;
Yine bilim yine bilim.

22.08.2016

Boş salona bakıp suçlu arama,
Ben kendimden davacıyım, Hakim Bey.
Sebep benim, türlü türlü yarama…
Ben kendimden davacıyım, Hakim Bey.

Şu dava dilekçem, bak bu da eki

“Müslüman değil” demişler;
Ben Müslüman olamam ki.
Duysunlar kindar kömüşler;
Ben Müslüman olamam ki.

Olmadım haram yiyen tok,

Yıllarca seslendim ben bir zümreye,
Anlamaz kullara harsam var benim.
Kaç kez Hacca gittim, kaç kez umreye,
Cennette kaç dönüm arsam var benim.

Mal melali satıp girsem de borca,

Kim ne derse desin umrumda olmaz
İnsan boğazlatan din benim değil.
Böyle bir inancı havsalam almaz
Sevgiye tarafım, kin benim değil.

Yoksul eti yiyip, içerler kanı

Heyecanla nutuk attı birisi,
İki gözü börtlemeye başladı.
Yine yırttı, hırsızların irisi,
Gemileri dörtlemeye başladı.

“Teyo Emmi, palavracı” denildi

Bir can verdin eğer geri istersen;
Ecel şerbetini içer giderim.
Yobaza cennetten bir yer göstersen;
Cehennemi kendim seçer giderim.

Zaten cehenneme döndü yeryüzü,

Yâr bahçeden gül derdi
Yârim: “Bir yol gül! ” derdi.
Ben yârin derdindeyim;
Bülbülün de gül derdi.

18.12.2013

Ben aklımı zayi ettim sanmıştım,
Yıllar önce sende kalmış, Gülendam.
Her sözüne inanmıştım, kanmıştım
Benliğimi benden almış, Gülendam.

Hayalime gelir hâlâ gözlerin,