Vakit Tükendi Şiiri - Ozan Bindebir

Ben kendi kendimce yazdım velâkin,
Yanlış gidişata tenkit tükendi.
Beni tanıyanlar bilse de sakin,
Gözlerimden akan likit tükendi.

Somun yuvarlandı yokuş aşağı
Peşinden koşturdum iki uşağı
Boşuna sarmışım bele kuşağı
Ya cep delik ya da nakit tükendi.

Kış yaşadım, gönül dağım kar idi
Abartı yok, günüm ah-u zar idi
Daha yapacağım çok iş var idi
Kısacık ömrümde vakit tükendi.

Ben böyle kadere ne deyim hâşâ
Hayale gelmeyen gelirmiş başa
Bindebir’im gayri çırpınma boşa
Azrail’le olan akit tükendi.