Osman Bulut Şiirleri - Şair Osman Bulut

Ne sözümde ne özümde yalan var
Kırk sene düşünüp durdum ben onu.
Yok kalbini açacak bir anahtar
Erişilmez kale gördüm ben onu.

İstemedim örselensin çiçeğim,

Corç Buşla el ele verip
Dünyayı ben parçaladım…
Komünizmi yere serip
Rusya’yı ben parçaladım…

Ben başlattım tefrikayı,

Sabah, öğle, akşam kaçsan da benden,
Düşte yakalarım, düşte ben seni.
Gençsin, dinçsin koş bakalım hep önden,
Düş de yakalarım, düş de ben seni.

Meyve vermek için çiçek açsan da

Korkutmuyor güzümüzü nedense,
Ne şu beyaz kefen, ne kara toprak.
Azrail çektiği zaman el ense
Mecburen sallarız bembeyaz bayrak.

Bu gün de kurtuldum diyen serseri,

Daha dün Samsun’du bu gün baş şehir
Gezmekten hiç usanmadın, bıkmadın
Vardığın her yerde yüzlerce şiir
Düzmekten hiç usanmadın, bıkmadın.

Antep’in, Kilis’in ismini duyup

BİLAKİS
BİLAKİS
Desem de hep “gonca gülüm”
Çiçekten güzel değildin.
Demeye varmıyor dilim,
Gerçekten güzel değildin.

Geçti artık, ev ev gezip dolaşmak
Zamane mesajla kutlar bayramı.
Çok kolay her yere, hemen ulaşmak,
Sanalda yaşatır şartlar (!) bayramı.

Bayramdır; sevinci üçe katlayan

Bakmayın kesilen onca sığıra
Bu yılda bayramı kurban ettik biz.
Gelmedi akraba eş dost hatıra ,
Kalkıp yine sahillere gittik biz.

İşimiz beş değil şeş değil, hezar

Gecesiyle, gündüzüyle üç günün
Adı gibi, tadı da bayram olsun.
Kaybolmasın zevki, lezzeti dünün,
Sımsıcak dostluğa hep devam olsun.

Ramazanın bereketi, rahmeti,

Kalburlardan, eleklerden geçirdim
Anlamadım nedir türün be adam…
Kılı kırk yaran ölçekten geçirdim
Düşükmüş ayarın, kurun be adam…

Huylarını yazsam dev bir afişe