Osman Bulut Şiirleri - Şair Osman Bulut

Her gün on binlerce bebek ağırlar,
Bakarsın ki dev bir beşiktir dünya.
Büyüklere karşı birazcık gaddar
Mevzu çocuklarsa müşfiktir dünya.

Ne karnı aç olsun, ne altı ıslak

Ne altımda araba, ne de para pul cepte,
Tekrar bir çocuk olmak isterdim şu Antep'te.
Büyüklerin telaşı büyük oluyor hep de,
Hepsini değilse de, yalnız üç beş gününü,
Rabb'im bağışlamaz mı bulunsam bir talepte
08.05.2022

Ana baba için koca bir ömür
Konuktur küçücük yürekte çocuk.
Onlar için sanki emirdir emir
Ne zaman bulunsa istekte çocuk.

“Süs” dersen gülüşü, gözü, kaşı var

Baba İçin Çocuk
Çocuk baba için büyük bir servet,
Maddi ve manevi yönden güç, kuvvet
İnci mi, yakut mu, zümrüt mü deme
Çok iyi işlerse öyledir, evet.

Doyulmuyor lezzetine tadına,
Şekerimiz, balımızdır çocuklar..
Ana, baba, dede, nine adına
Tutunacak dalımızdır çocuklar..

İnsan görünümlü cici melektir,

Dolaştırdı diyar diyar;
Yollar bana acımadı.
Sonunda etti ihtiyar,
Yıllar bana acımadı.

Sallamışsın uçurumdan aşağı,
Tutacak dalım yok elinden başka.
Yerim belli gezme bahçeyi, bağı
Kim düşer ki dağa deli'nden başka.

Sende kuru inat, bende bu ısrar

Her nasılsa işe sevda karıştı,
En çok dilim aşınmaya başladı.
Gönül ona bir küstü, bir barıştı
Halden hale taşınmaya başladı.

Bitecekti bu aşk, en son bitti de

Bitti önümdeki geniş düzlükler
Yokuşları yürümeye başladım.
Ağır geldi sırta sarılan yükler
Artık yerde sürümeye başladım.

Elde çekiç, çivi, balta, keser yok

Evlat kuş misali tüner dalına,
Etrafa neşeler saçmaya başlar.
Şu dünyanın değişmez kuralına,
Uyar da yuvadan uçmaya başlar.

Ayağına batmasın diye diken,