Doğru bir insanı
Yanlış bir zamanda seversin
Aşk doğar
Yanlış bir insanı
Doğru zamanda seversin
Şiir fazlalıkları atılmış kelime ve cümlelerde kalandır,
Görünenin içinde, görünmeyeni anlatan,
Bir dil sanatıdır.
Heykel gibi,
Sessiz duruşu gürültülü,
Bastığım yerler anlatır seni,
Tarihini, atalarını tanı, tanı, tanı
Seni ayakta tutanı,
Unutma kendini, atanı,
Sen tarih olmadan seni satanı
Yürek şeklindedir
Ihlamur ağaçlarının yaprakları
Yürekli her ağaç gibi
Biraz çarpık, kenarları tırtıklı
Dişli ve uzun saplıdır
Aniden gelmişti cellatları,
Öleceğini biliyordu
Yalnız ölüm bu kadar ani mi olurdu?
Daha yeni rüyasında uzamıştı yollar,
Ölmeden önce hayallerine uçacaktı
Ecel ne kadar yaşlandığımızı hatırlamış olmalı,
Bir anda ölüm dayandı kapımıza
Uzun istirahat münasip görüldü demek ki;
Cömert yüreğimize
Minnettarlıkla bağlılığın bedeli,
Ağlarım, susarım,
Boşa hiç akmaz gözyaşlarım,
O yaşların hesabını gün gelir,
Akıtandan sorarım.
Neşeyim, üzüntüyüm,
Ne zamandan beridir,
Akşam oldu sabah,
Sabah oldu akşam
Gelmeyi bilmiyor
Kalbim Anadolu’da bir güne bakan tarları gibi,
Ayrılığın gözyaşlarını kurutan gizli kinin izi gibi
Yüreğe sığınmaya ihtiyaç duymayan o duygu, içinde gündelik heyheyler nazlanıyordu, büyülü evreni olan tinlere
Acılarımızı ırgalayacak bir cesaret arıyorduk tinsel bir buhur etkisinde
Körpe duygular büyütüyorduk, seyrine doyum olmayan çiçekler gibi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!