© Copyright Antoloji.Com 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Antoloji.Com'a aittir. Sitemizde yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
" Ya söyleyecek sözü olmalı insanın
ya da susacak edebi..."
Bakmayın siz benim kuru bir yaprak gibi sallandığıma...
Köküm sağlamdır sarsılsam da kopmam dalımdan...
Öyle kolay değil, rüzgarın önüne kapılıp gitmem...
Son ana kadar `vazgeçmem` yaşamaktan...
Ne fırtınalar koptu, benim hayat dallarımda...
Hiç birinde vazgeçmedim umutlarımdan...
İçimde kıyametler kopsa da.
Ben baharıyım yarınlarımın,
Çiçek açarım her kışın ardından!
Hikmet
". Sözünün kıymeti yoksa
Sûkut hırkasını giy...
Ve Çıkarma..."
Nereye gitsem sevebilirim seni.
Küpe dağının eteklerinde,
Küçük bir kulübede, köşkte,
Yada bir Romanın gözlerinde.
Her bölgede, her kıyıda, her şehirde sevebilirim.
Seni Toroslar'ı geçerken,
Seni ovalara inerken,
Seni ışıklı bir kenti beklerken,
Sana gelirken, senden dönerken,
Ağlarken, gülerken, bir şarkı söylerken,
Her mısrada,her kıtada, her şiirde sevebilirim.
Nereye gitsem sevebilirim seni.
Batıda Avrupalı, Doğuda Asyalı gibi,
Seni İkonia'da Pavlus gibi, rumi gibi
Tanrı gibi, kul gibi,
Kim olmam gerekiyorsa o gibi.
Her dinde, her mezhepte,
her ömürde sevebilirim seni.
Ü. Uzunhasanoğlu
" Aşk, bende kalsin,
sen gitsen de olur,..."
Dün evinin önünden geçtim.
Perdelerin kapalıydı, dolu doluydu gözleri pencerelerin.
Kapın sanki bir daha hiç açılmayacak gibi kapanmıştı sokağın yüzüne.
Kimbilir odalar, eşyalar ne haldeydi sensiz.
Her dakika ayaklarının güzelliğiyle mest olan halılar ne yapıyordu şimdi?
Ya kokuna ve sıcaklığına alışmış yatağın
ne haldeydi?
Baktım sen yoktun, duvarlar kararmıştı.
Sokağından yaşayan bir ölü gibi geçtim
ve
bir hüzün anıtı halinde bıraktım evini.
Nerdesin?
Meğer ne doldurulmaz bir derinlikmiş yokluğun. Kaderde bu sensizlik de varmış.
Her insanın yüzünde sana benzeyen bir şey aramak da varmış.
Sesini duymak varmış şarkılarda.
Bütün kitaplarda seni okumak varmış.
Meğer ne dayanılmaz bir şeymiş yokluğun.
Kağıtlara seni yazmak varmış, renk renk düşünmek varmış seni, çiçek çiçek koklamak varmış.
Artık hiç yazmasan da olur hiç gelmesen de..
Meğer ne türlü bir ölümmüş yokluğun.
Bir daha nerdesin demeyeceğim.
Bendesin artık.
Dudaklarımın değdiği kadehlerdesin.
Serin yağmurlar getiren bulutlardasın.
Kâh denizlerdesin, kâh rüzgarlardasın.
Uzaktasın ama yine bu şehirdesin.
Gittiğine inanmıyorum.
Gel, demeyeceğim.
Ümit Yaşar
" Ne yaşanırsa yaşansın
Bir gülme payı bırak dudağının kenarında...."
Yüreği soğuyanın savaşı biter diyorlar,
duymadın mı...?
"Bütün isimsiz şiirlerimin adı: "Senin Adın"
Bilmesinler bizi diye
Yazamadım
Kaç mısranın ucundan yaktım
Bitince
Bir solukta çekip savurdum
Hikayelerimdeki aşkları,
Onları bizim yerimize
kavuşturdum..
Kaç rüyandan atıldım
Harami sandılar.
Senin adını,
Aşkını çaldığımı sandılar.
Kaç..
Sen durma benden
Kaç..."
"Bütün isimsiz şiirlerimin adı: "Senin Adın"
Bilmesinler bizi diye
Yazamadım
Kaç mısranın ucundan yaktım
Bitince
Bir solukta çekip savurdum
Hikayelerimdeki aşkları,
Onları bizim yerimize
kavuşturdum..
Kaç rüyandan atıldım
Harami sandılar.
Senin adını,
Aşkını çaldığımı sandılar.
Kaç..
Sen durma benden
Kaç..."