Kültür Sanat Edebiyat Şiir

BABAM...yokluğunun seneyi devriyesi...ne çok sevmişim seni,..ne çok..kızacak belki annem ama...inan annemden bile çok..ÖZLEDİM,ÖZLÜYORUM,ÖZLEYECEĞİM..hepppppp..

YALNIZLIĞIN KOYNU...

Biliyormusun birtanem,?
sensiz akşamlarda,ben
yalnızlığın koynuna girerim,
sen diye.
senin sıcak nefesin yerine,
yalnızlığın ürpertisi gezinir,..ensemde.
karanlığın kollarıdır,
hoyratça,.. bedenimi saran,
senin güçlü kolların değil,

yokluğunun esintisidir,soğukça,
saçlarımda dolaşan.
senin sevecen,müşfik ellerin değil.
yokluğun fırtınadır,boradır,
tufandır depremdir.

korkarım ben,..ürkerim.
kaderimdir derim,..istemesemde,
zoraki gelin misali,
sensiz akşamlarda ben,
seni düşlerimde,
yalnızlığın koynuna girerim,
SEN diye...

G.M.A.

sizleri bilmem ama,ben sevgimi öle bir günle kutluyamıyorum...benim her günüm sevgililer günü,anneler günü,babalar günü...sevgi öle sınırlanacak bişey mi ki ya...?

BEDEL..

Tüm gece sordu durdu gözlerin,
gözlerime bir şeyler
bir ela bir siyah
kaçkez buluştu,birleşti
ya gönlümdeki karmaşayı
bir bilsen.
garip bir çarşıydı o,
herşeyin alınıp satıldığı
bazende en kıymetli malın
bir kenara atıldığı.
düşündüm bir an,
ne oluyordu bana? neydi bu?
karanlıkta,sadece bir sesmiydi
yada,yada yanımda,yanıbaşımda
sıcacık bir nefes miydi?
nefesimi kesip,beni böyle inleten
offfff..Yarabbim,yine fırtınalar kopuyor
bu deli gönlümde.
kapıldı bir girdaba delice,
çıkmak istedikçe,
dahada,dahada derine çekiliyor.
hani vardır ya,
her alışverişte bir bedel,
birileri daima birşeyler öder.
galiba bu kezde,
gönlümdü,gönlüne bedel.

G.M.A

SEV BENİ...

Sevmiyorsun işte beni,
benim istediğim kadar.
benim sana sevgim,
fırtınalı bir deniz,
coşkulu bir sağnak
soğuk gecelerde,
sıcak bir barınak...
bakkk...sevdiğim,.bak,
gözüme bak,
nasıl ışıldıyor sevgin,
orda bakkkk..

sev beni,karanlık gecelerimin ışığı,
sev beni,.. ezelden beklediğim,
sev beni,..geçmişim,geleceğim,
umudum,sevdiceğim...
sev beni,.. sende sev,
nolur,.. nolur,
seni sevdiğim kadar...

G.M.A.

özledim buranın müdavimi eski dostları...nerdesiniz ya...arada bir huuuuu...deseniz ya..

hala anlamıyorum...serbest kürsünün kaldırılışını...ne istediniz ya kürsümüzden..çoğu müdavimlerini özledim ben...feylezofu bile...VALLAAAA..

hımmmm...çoğunuz burdaymışsınız ya...bende gemileri yakmıştım

Daha Ne Yapacaksın?

Ayrılmamız imkansız, korkma olmaz demiştin
Oldurdun ya giderken, daha ne yapacaksın?
Gözyaşımla sularım, gülün solmaz demiştin
Soldurdun ya giderken, daha ne yapacaksın?

Veda ettiğin o an bittim bin kahır ile
Rüyalarda savaştım gittiğin şehir ile
Kevser'imi boşaltıp kabımı zehir ile
Doldurdun ya giderken, daha ne yapacaksın?

Seninle paylaşmıştım ekmeğimi aşımı
Kendi ellerim ile yazdım mezar taşımı
Bu nasıl aşk diyerek hep saçımı başımı
Yoldurdun ya giderken, daha ne yapacaksın?

Bir tel saçını bile yeğlerken bin altın'a
Boynumu bükerek ben sabrettim her haltına
Kırılmaz gururumu ayakların altına
Aldırdın ya giderken, daha ne yapacaksın?

Timsah gözyaşı dökme, hiç boşuna ağlama
Maziyi hatırlatıp yüreğimi dağlama
Beni savıp ardımdan davul, zurna, bağlama
Çaldırdın ya giderken, daha ne yapacaksın?

Beyazımı kirlettin, şen ettin siyahı da
Nihavendi inlettin, susturdun segâhı da
Üstelik aramızdan selamı, sabahı da
Kaldırdın ya giderken, daha ne yapacaksın?

Sevdanı nakış nakış gönlüme işlemiştim
Senin ile dupduru bir ömür düşlemiştim
İsmin ile yeni bir şiire başlamıştım
Sildirdin ya giderken, daha ne yapacaksın?

Böyle aşk yaşatmasın Mevla'm hiçbir insana
Hayatımdan bezdirdin, canı küstürdün cana
Buraya kadar deyip, o gün haddimi bana
Bildirdin ya giderken, daha ne yapacaksın?

İdam fermanını da tutuşturdun elime
Nasıl aşkım diyeyim senin gibi zalime
Dostlarımı üzerek, düşmanları hâlime
Güldürdün ya giderken, daha ne yapacaksın?

Şimdi bana diyorsun; Affet, sensizlik ölüm
Yetmedi mi gönlüme ettiğin bunca zulüm?
İnsan bir kere ölür, bin kez ölmez ki gülüm!
Öldürdün ya giderken, daha ne yapacaksın?

Kadir Güven

yalansız dünyada olmuyo be,.. di mi ya...vesselam.