Kültür Sanat Edebiyat Şiir

Yarı ölüm gibi beni koynuna çağıran..

S E V G İ -L İ ^^SEVGİ^^……

Minik dudaklarında buruk bir acı saklardı Sevgi-li Sevgi….

Üç ay olmuştu hastaneye ilk girdiği günden beri…Karaciğeri ve dalağı büyük olduğu için ileri tetkik amacıyla yatırılmıştı…
Hiç bu kadar güzel bir kız çocuğu görmedim ömrümce…
Servisin göz bebeği…maskotu….

Daha bölüm değiştirmeden önce farklı bir bölümdeyken onu her yemekhaneye gidişimde görür…başını okşar…minik bir gülücük fırlatır..el sallardım….aşıktım ona….:=))
Hep merak konusuydu benim için…koridorda oynayan bu şirin ve küçük kız çocuğu kimdi?

Onu gördükçe bütün doktor arkadaşların…en gencimizin bile…^^Ahhh..keşke böyle bir kızım olsaydı^^.. sözcükleri dükülürdü dudaklarından…

3 yaşındaydı…
Ama minik bir genç bayan edasıyla cevaplardı soruları…büyümüş de küçülmüş lafı Sevgi’ye bakarak yazılmış olmalıydı…
Yanına her uğrayışımda elinde tuttuğu minik pembe tokalardan birini saçlarıma takmaya uğraşır…beceremeyince kendi saçına takmaya karar verirdi derin bir iç geçirerek…Sonra saçlarımı saçlarına yaklaştırır…omuzlarına döker….^^bak benim saçlarım seninkilerden uzun oldu^^.. derdi zafer edasıyla…

Yatağından çok ortada durmakta olan masanın üzerinde uyumayı severdi…
Giydiği her kıyafet biribiriyle uyumlu olsun ister…boyuna bakmadan inatçı ifadelerle günde birkaç kez kıyafetini değiştirirdi…Kıyafetlerin geneli pembeydi…patikleri bile uyumlu olsun diye pembe yapılmıştı….
Pembe bir bebeğe ancak bu kadar çok yakışırdı….şeker pembesi bir kızdı o da nasılsa…:=))

Vizit saatlerinde masanın etrafına tanı ve tedaviler veya bir seminer tartışılacağında doktorların ve klinik şefinin yanına oturmasına izin verilen tek çocuktu…servisin miniğiydi çünkü…arada kendine hakim olamayarak esnemeye başlar…sonra toparlanırdı…minik başını kollarının arasına alır…bizleri ilgiyle dinlerdi…söz verilse fikir beyan edecek sanırdınız..:=))

Ziyaret saatinde koşarak uçarcasına koridorun sonundaki babasına sıkıca sarılır..kucağına atlardı…
^^Love Story^^ filminin kumsaldaki buluşma sahnesini izlercesine dolardı gözlerim…bırakırdım gözyaşlarımı ….yuvarlansındı…
Bir buluşma sahnesi ancak bu kadar güzel ve bu kadar dokunaklı olabilirdi çünkü…

Öğle arasıydı…
Klasik günlük konferansı dinlemeye gitmiştim elimde sütlü nescafe dolu siyah kupamı alarak….
En önden hocaların ve servis şefi olan uzmanların cenabından bir kağıt uzatıldı elden ele…Üzerinde Sevgi nin adı yazılıydı….
Yanımda oturmakta olan doktor arkadaşın eline verdim….

Dikkatle açtı kağıdı…
Okudu…

Gözyaşları bir nehir gibi akmaya başladı kızcağazın…
Ne oldu Çiğdem.? ..İyi misin güzelim..? .diye sordum…

^^Oku Selin^^… dedi….uzattı…Sevgi’nin karaciğer biopsisi sonuçlanmıştı…
Artık üç aylık tetkikin sonucu gelmiş…elimdeki kağıt parçasında duruyordu….

Üzerinde Sevgi’nin tanısı yazılıydı…..
Glikojen Depo Hastalığı Tip I(Von Gierke) ….

Arkadaşımın gözlerine baktım…
Gözlerimden süzülen iki damla yaşı gizlemeye çalışarak…

İçimden Sevgili Sevgi….Sevgilim Sevgi….Sevgilimiz…SEVGİ…için….
Dua ettim…

Neden tanrım?
İsyan etmiyorum…Edemiyorum….

Ama NEDEN? ? ? ? ?

Eternalflame

Jetzt weiss ich, was Liebe ist...

Leonardo Di Caprio'nun...Aviator'den biraz daha az sıkıcı olan filmi...

sütlü ve bol köpüklü...

Geceleyin bir ses böler uykumu,
İçim ürpermeyle dolar:...Nerdesin?
Arıyorum yıllar var ki ben onu,
Aşıkıyım beni çağıran bu sesin,

Gün olur sürüyüp beni derbeder,
Bu ses rüzgarlara karışır gider,
Gün olur peşimden yürür beraber,
Ansızın haykırır bana:...Nerdesin?

Bütün sevgileri atıp içimden,
Varlığımı yalnız ona verdim ben,
Elverir ki bir gün bana derinden,
Ta, derinden bir gün bana 'gel' desin.

A. Kutsi TECER

soluk..
900 dakika sonra gelecek...

Deme olmaz olmaz...
Olmaz...Olmaz....

yalnızlığımızla tango yapmaktan başka...

curiosity killed the cat...der ingilizler..
seçilmenin bir nedeni vardır elbet..
bütün adresler de şaşmaz ya..

saded: merak unsurudur..