Necdet Arslan Şiirleri - Şair Necdet Arslan

bir kök sıralı taç yapraklar ve oynaşan öz su
söylenceyi bunaltan temmuz sabahlarından birinde
derine batan diken karanlık bir sis
şebnemin ihaneti bir ölü kelebeğin döşeğindeki son pozu
kötülük barındıran yeminler

Yurdum
Yağma ve yalan
Yaşama sevdasız
Cilvesi eriyen hasretim
Sütgri köknarım
Bölük pörçük mor düşlerim

sırası değilse söz etmeyelim aşktan
kapılar aralayalım birbirimize inişli çıkışlı duygulardan
dar zamanlardan geçiyoruz,dar zamanlardan !


akşamda bizi kendine çeken bir koku var

benzer bir renk ayini.şaşılası
kimi kez fırçayı reddeder palet rötuşsuz kalır kıyı
kirlenen yorgunluklarımızın,eksik gölge


uzağızdır,mesafelerin derdi şüpheli

mutlak’a…
seni azıcık kendime ihbar ettim
borcum olsun
az kaldık gülüşüyorduk
dahaca ıslanmadı deniz
*

kristalim
yansıyışın senin
bütünleniştir

ansızın
alnıma dokunuşun

sen hep arkasındaki karanlığa düşüşürdün
beni aynaların
en can alıcı zamanların geçerken içlerinden


şarap ve sigara kaçamağı yaptığım sıralarda

nasıl kendimde değilim bu sıralar,anlatamam
şiddetli bir avunma isteyişine tutsak olmuşum


kaç kalbin var senin, diye sorma.
kırılmış bunca öykümün hangilerinden çıktığının peşine düş.

ellerimiz rengârenk düştü geçirgenliğe
deniz neyi düşündüyse haklıydı
biraz daha yaşlandı şair
derinlikleri kıskandık gökyüzünden
seni biraz daha kendine nazlanırken
gördüm sınırlarını kapatmış

1969 yılının Nobel ödülünü Samuel BECKETT kazanır.Bilgi verilmek için evi aranır.Telefonun öteki ucundaki eşinin verdiği yanıt şaşırtıcıdır :
-Felaketlerin en büyüğü!
.
İşlenmemiş bir suçtur,der her sanat yapıtı için Theodor Adomo (1903-1969) Suç,sözcüğünün böyle bir anlamı vereceğini hiç düşünmemiştim.
Daha iyi anlıyor insan, Nazım’ın yurduna hasret kalma cezasına neden çarptırılmış olduğunu.
.