Necdet Arslan Şiirleri - Şair Necdet Arslan

Ne yana kaçsak yarasalar peşimizde
Ne yanda dursak güzellikleri kürüyüp kaçırıyor şafak
Sadece acemi yavruların sokakların ortasına düşüşü var
Ürküntü saçarak çıplak gezenler yine iş başı yapıyor
Bakışından tiksindiğimiz redingontsuz zehir hafiye var
Kolladığı domuzlara bakıyor yükseklerden

El uzanmasın dalımıza
Hazirandan temmuzlara uzanır
Adımlarımız

-Direnç sol yanımızdaki yerde-
Durur

orada sustunuz mu öyle
yırttınız mı hecelerin tümünü

tozlanmamış kırbaç izi,bir gömü,
yarım yamalak kuş âdetleri

Aynı nehirden kopan iki çay gibiyiz
Başka yerlerden aynı denize dökülen...

Oysa geçen yıl tam da bu günlerde şu karşıki bahçede diz dize oturmuş birbirimize son şiirlerimizi okuyorduk.

Taşladım binlerce kez nefesini,
Bileğime zincirler dolaya dolaya şefkatini
….dikenlerin yurdu yoktur
tene değer,kanatır dokunduğu her hücreyi
Gereksinirken tek damlasına yüzünün
Önemli değil, öteki toprakları sula kılcal kılcal

hani nerede o sürüklenişlerimiz
kıvrıla kıvrıla,ne yana akıyorduk
derelerin kıyısı sıra
bilseydik

karların eriyişine tanıktı

Kumsalda bozulduğu sırada adlarımız
Uyanıyoruz öteki uykular gözlerken bizi
Kocaman bir düş işte
Düştüğümüz anda buharlaşıveren..

Biliyor musun

Çırpınışlarım buğulu,kristal ova
Acımasız ve korkusuz,yüzeyden derinliklere
Ne ki sol yanım gibi gürültülü ,darmadağın
Yalnız ve rutubetli mağara gibiyim
Yüzüm üzüm bağlarını özler, çorak diyarlarda süzülür
Ellerim bağ bozumlarında,sığ suların gizlendiği yerde

Aşk güneşi yakmayı
Gözüne kestirerek gelir gelirse.

Yüreğimizin büklümlerine denizler
yığar,kuytularında depremler doğurur
gönlümüzün/

gece dokuyorum gökyüzüne
iskambil kağıtlarında biraz şımarıkça
porselen kalçalı bir sürü kız var


boğulurken elinden tutuyorsun sessizliğin