Necdet Arslan Şiirleri - Şair Necdet Arslan

Köşeli ayraç içine aldılar geceyi.
Suyu en zayıf yerinden yırttılar gördüm.
Dedikodu ediyor yıldızlar aşka dair
Ne geçecekse ellerine

Yol kaç arşın ses kaç eskimiş kalabalık

Yabancıydın...

Artık, fesleğen kokuları yoktu gözlerinde.

Her adımını bir yılana yol açmak için atıyordun
Geceyi ayışığından gizlemek için miydi gözlerinin karası.

Yalan söylemiyor gözlerin...
ışığı ihlal ediyor kavilleri.
Hadi yüzünü sakla ve barikat kurmaya devam et şiirlere.
Ben kendime döndüm.
Adını unutur muyum hiç

Kitaplara koyulmakla,şiirler yazmakla falan olası değil buralarda avunmak
Önceler hükümsüz şimdi lazım bana
Birazdan bu sisin dağılacağını bir meltemin dudaklarıma yapışacağını söyle bana birazdan


Oyalanıyorum

bir bulut söküp taşıyor başka bir buluta
bir yıldıza yakalandım mı gecelerce bocalıyorum


harmanlanıyorum siren seslerinde

geri durma bari
neredeysen yetiş ,çağrı almadan koşar adım
adın önemli değil
ne var ne yok bütün sıkıntıları omuzlayıp
gönlümün ,iki gözümün ve yüreğimin tüm
öykülerinde izini kaybettirmeden içimdeki yankı…

sus bee, diyor birisi
susuyorum.

bu kez biz susacağız , gölgelerimize devredeceğiz sözlerimizi.
durmaksızın el edecekler yıldızlara kediler.

kurşun gibi böğrümde taşıdım seni
yanağındaki beni yurt edindim
iğde çiçeği kokardı avuçların


içimdeki kuşları her havalandırdığında

Susadık.ipincecik bir teldi sözlerimiz,derinlere
düşürdük seslerimizi
Burkuldu dilimiz,sonrası bir misli daha güzelleşti
gözlerimiz.
Her geç kalmışlık için yeni bir çıkıp geliş yeni bir öykü
yeni bir şarkı olup dolaşmak

katran gibi,serinlik gibi,pas gibi
ve geç çıkılmış yolculuklar gibi susacağım sana.


kaç zaman sonra
kaç uykunun ertesinde