Necdet Arslan Şiirleri - Şair Necdet Arslan

.
sürü sürü uçanların içinde
gözü arkada kalan hangi kuşsa
o benimdir
.
biraz böyle olurum

Yemyeşil kül yığını.
Senin olduğun yerin adı öteler,
arkada.

dilimde o bâyati nağme
''Kalbim yine üzgün seni andım da derinden''

geçmesen de
anımsarım buralardan adımlarını
ilkyazdan kalma bir gülün kokusudur
şimdi belleğimden süzülen

cam döşemeseydim öfkeden yılgındı dilim
seçseydi gözüm epeydir toza bürünmüştüm
nehrin anlaşılmaz saplantısının sonlandığı yerde
biraz düşsel biraz gerçek
iç sızısıyla yerle yeksan
gecikmiş çok anlamlarda

Görmüştün bu elleri
Bu kokuyu
Bu resmi tanırsın... bu bakışları ...
Ya ahizedeki ses,tanıdık olmalı hepten
.
Şimdi bu dilin

seni bildim de tüm zamanlarda
saysak günleri unutmuşluğum yoktur


kime işittirsem aynı olasılık
gün evrilirken akşama

Önceliği olur mu
Sergilenen görüntülerden hiç birinin
Diğerine
Özlediklerimizin
Peşine düşmekten başka

evvelsi
mavilikler
öpüşlerle


yasemin sarısı

Narin sağanaklar ıslatıyor yalnızlıkları
Boynu bükük sümbül hüzünleri kaplıyor
Kumrular havalandıktan hemen sonra
Yüreklere kıtlıklar doluşuyor…

Yusuf’un haykırışlarıyla çınlıyor yoksunluk bedestenleri

Kulaçlar öldü
Bulutların yalpalandığı
boşluğa doldurulsun boş kağıtlar.
An an eksilen göçler
hesaptan düşülsün..
Şiirimi acıktırırsa bu yurtsuzluk