Necdet Arslan Şiirleri - Şair Necdet Arslan

Senin adım atışınla ışır bağ evlerinin avlu kapıları
Dallardan damla damla sızan çam balları uzayarak incelen yol çizgileri
Bayırlar günebakan tarlaları gelincik dalgaları,köylü kentli senin gelişinle şenlenir

Bir çift kiraz tak kulağına,saçlarının arasından görünsün o kırmızılar
Vuslatı taşıyacak yolları ellerinle aç, ebemkuşakları çiz gökyüzüne

Bu şehir bu sabah öldü
Bilemediler,ince hastalık deyip
Üstünü örttüler
Yıkamadılar
Tuz ve su ziyan olmaktan kurtuldu

öykülere dikey giren kopuşların
retoriklerinde
yaralıdır bakışlar


göğsü gürültülü gecelerin dilsiziliğinde

Aynı an
yine olacaktı.
Ben olmasam bile
Akış sesini duyuracaktı su.

Akrebini yitiren yelkovan

Oralarda salaş yapılardan
birine sığınsam bu karda kışta.


Örneğin yarın sabah çıkıp gelsen
tam ortasındayken rüyaların

İlerlemezse su
Uğuldar harabeler
Kırık dökük sütunlardan farksız
Göğe bakarım

Yağmurun nazar boncuğu ebemkuşağı
Kucakla boşluğu
Konfeti döküyorum başından
Gülümseyişini çok görme
Bir dakikacık olsun görmezlikten gel
ki altından geçelim şakıyarak

Kaçıncı dünde unuttuğunu sor
İtilmişliğini şaire.içli dışı olduğu sözcüklerinin
genetiğini
Güç müdür canı her sıkıldığı anda
yırtıp attığı harfleri yarım göbek sonra
mıknatısla toplanması

Karanlığın en gerisindesin
Kömür tozları içinde yolculuk bu
Bir türlü ulaşamadığın yollardan ötelerde
Uykusuz sapa derinliklerde tutsak

Hiç tanımam seni içinde tutan o sahiplenişleri

uzanır yol
kararsız durduğu dengede yorgundur el yazısı
gülümseyen sıcak yazlarda
salınan iç çekişlerde uyur çocuklar