Necdet Arslan Şiirleri - Şair Necdet Arslan

seni vuslatın yorgunluklarından kopardım
bütün çıplaklığını örterken sabah
şiir bildim ruhumda ağırladım


nefesine dokundum rengini kapmak için senin

kaçırılmış fırsatlarda ezilirken dönüştürücü gücünü arıyorum zamanın
keşfe çıkıyorum kendimden kendime
pişmanlıklarla yunmuş bir tutuklu şimdi dilim
esrik ve alevli

Kav tutuşturucu
Çakmak taşı sürtülmesin yeter ki ötekine
Benzin yakmak için

Patlamaya hazır mağma
Günlerdir

hiçbir şey
önsözlerde yazılanlara benzemiyor

ağzımı dağlayacak değin biber sürdüler dilime
sustum durdum közlendikçe—

O tohumları savura savura
yüzyıllar içinde doğurdum mitimi
öldürmeye gücün yetmez senin
git öte

su yerine
sessizliği verdiler çeliğe
ufalandı o kumru parıltıları


kalıntıları acı yalanlarla dolu şehirleri

dense ki birazcık mola
kalınır bir elin parmakları kadar
o melodide

etkisi yontulmuştur son demlerin
deniz kıyıya sema kenara siner

"Şimdi şunu merak ediyorum, kurmacanın serpildiği gerçek, bir aşama sonra yine kurmacayı besliyor mu?"

Nasıl bir yanıt vermek istersiniz Tomris Uyar'a ?
Bana kalırsa ilkin kurmacanın kimden yana taraf olduğunu bilmek gerekli. Yeterli mi peki ?
Sanmam. Böyle bir kurgunun neresinde yer tuttuğumuz da önemli.

Sıcak günlerin düşünü kuruyorum.

Loş aydınlığı sahile bıraktığım o akşam üstü
Ötelerden sızan ıssızlığın peşine düştüm

Gurubun yalnızlığı tutsak ettiği o akşam üstü

bulanık sarpa salan hayal akışı
ne kırılıyor ufukta hiç bilmediğim
kuş unutuşu değin bir mola desem yalan


sen beni bu ufarak derinliğe doğru