Necdet Arslan Şiirleri - Şair Necdet Arslan

bekleyeceğim düşler kapısının önünde
mayısın ortalarına doğru seni


gül diliyle sevda işlerken yüreğime
hafif bir rüzgarın kımıltısıyla eşine koşan

İlkgençlik yıllarımızdan yarım yüzyıl sonra ; herhangi bir haziranın üçünde...
7.kitap
İmbatın estiği yerde günün ortalarında…Issız , yemyeşil ve sonsuz genişlikte…
Yürümek isterim sana. içimde ferah beklenti; yeni bir isteyiş, bekleyiş, varlaşma tutkusu.
Patika üstüne sarkan acı badem dalları,bir uzanıyorum boşluk bir daha uzanıyorum yanılsama ; yapraklar arasından sıyrılan ışık, tutunduğu yerden düşen yağmur damlaları.
Niye anlatamıyorum ki? Dilimde caneriği tadı, burnumda sen kokusu…

Alçaktan geçmeye başladı saatler
Adını tüketiyorsun ve durduramıyorsun ana gövdeden
Ortada kadim bir dere yüzyıllardır kıvrıla kıvrıla akar.
Kocaman bir yarılma sarılı yeşilli yanında kırmızı,
Üçü birden kırmızıya, Ay’a ve yıldızıma karşı…
Kanın kuruyuşunu seyre dalan şey nedir

örterek üstünü ölü renkli güneşin
dizdim bütün harflerini sus öncesi şiirin


bir çöl ağrısı daha dindi içimden
bir mavi daha bulaştı gece yarılarıma

Köz katılaşıyordu
Ve sen yine beklenen oluyordun

Farkında mısın bilmem bulutlardan
sımsıcak kahkahalarını toplayıp büyüttüğümü
Koca bir çocuk doğurduğumu düşlerimden

Kırılganlığıdır bu mayısın
-hiç yoktan-
hainlerin pususuna düşmüştür yaşamak
Bundandır açmazı baharın.

Suyun yüzüne el konulmuştur.

Bir yanlışlıkta düşündürüyorsun gözlerimi.
Sürüp gidiyor suçluluğun...

Kaç adım ötende ne var?
Kim koydu beni buraya?

yürek atışları şarkı sıçrayışları
yinelenen detaylardan sayılabilir


akşam yelinin sürtünüşüyle son yaprak da iniyor yere
yöre uzamın sonsuz akışıyla öykünüyor

İnce hastalık saklamak yersiz
Oturduğumuz yerden toplayamayız bulutları
Duvardaki kirlilik can sıksa da
Bir şey gelmez elimizden artık, bileklerimiz fersiz

Hadi şimdi başka günlere yürüyelim

Kristallerin uçuştuğu günlerin birinde
Titrek bakışlı o kadına fena vurulmuştum.