Necdet Arslan Şiirleri - Şair Necdet Arslan

çil sancısı,küpe dirliksizliği
orada çarpıcı bir bekleyiş ertesinde
azar azar aralanır gün
iki kıvrak kavis yüklenir durur
vurur gider şiirin peşinden

sen de önünde uzanan o görüntüye
benziyordun baktığını anımsa
uçsuz bucaksız bir denizde belki bir ada
içinde bir baraka
bir yerlerde yok şimdi
şimdi o deniz çoktan buharlaşan çöl

Noktaları koparılmış sesli harflerden
Yoluna gül yerine azap serilen kaygılardan
Ovula ovula örselenmiş ömürlerden
Keskin yıldırım düşlerinin üstüne sabır serpilen gecelerden
Yana mısınız

ıpıssız ürküntülü dağ başlarında
yaşarcasına

olur ya bu akşam ya da sonrası bir zamanda
aç kargalar gagalayacaklar ellerimi

kurgu için olsaydı,bir süre daha kal,derdin.
sevimsizleşmez miydi ıradıkça varlığında o
finaller...
hoşça kal Balat, Piyerloti, Moda,Üsküdar, Beyoğlu,Kartal...
hoşça kal İstanbul

ben genellikle biraz böyle değildim. dümdüz bir gerçek var dilimde. bu sıralar ne düş gücüyle ne de imgelemin buyurganlığıyla yazmak ya da konuşmak istiyorum.
iğdiş edilmiş bir yaşam coşkusunun felsefesi fena yükleniyor düşünme kanallarıma.
bir tüketim ürünü gibi değer biçiliyor önemsediğim,öncelediğim tüm değerlerime.
şizofren olabileceğime yormayın sakın ; çoğunuz bana benziyorsunuz çünkü.
şaşırıp kalıyorum soyu bir türlü tükenmeyen insanlar etrafımda dolaştıkça . garip ki hiçbir çağda etkili olamayacaklarını sandıklarımla aynı topraklarda yaşıyorum.
insan olarak onlarla birlikte ve onlara karşın düşler kurmak zorundayım. gerçeğe durmadan yanaşan karabasanları ne zaman anlam coğrafyasından sürüp çıkaracağım ; şimdilik net bir yanıtı yok.

söz gelip giderken kesilir birden
gözlerine gizlenirim
ayırdında olmazsın
gecedir

kaç dil susar

sonsuz vadelerden en gerilere doğru
ortaya dök kırılganlıkları olduğu gibi dök orta yere
geçmiş zamanların ziftiyle
toz duman kesilen heyelanlardan hangi elli dörtlere

tensel isterilerin baş döndürücü iklimlerine
ömrünce yalnız kalmaları yırtarak varıyor aniden


karşılığını bulamamış parlak sunumların akşamlarında
kendinden geçen ütopyaya çok şeritli yol döşeniyor aniden

seni vuslatın yorgunluklarından kopardım
bütün çıplaklığını örterken sabah
şiir bildim ruhumda ağırladım


nefesine dokundum rengini kapmak için senin