Necdet Arslan Şiirleri - Şair Necdet Arslan

ama o gün hangi sözcüğe dokunduysam
silindi klavyeden
şiirin peşine düştüm
öteleri seçemedi kirpiklerim

taşsan taşacak gibi değilsin.
gözlerin,
yatağına kızgın

donmuyor vurduğu
yerde dalga

yerinde sayıklıyor musun
neden susuyorsun
peki


aynı şehirler aynı denizler

bir uzansın ellerin
ellerin alnıma dokunur

nasıl büyülenirim nasıl
değişik zamanların aynı sıcaklığı
dün az önce şimdi ertesi gün yarınlar

Sen aklımın kenarında konaklayan
O izi uzatıp duruyorsun
Sonrayı büyütmek bu

…/ karmakarışıklaştırarak sesimi soluğumu

Gözlerimde kıvamı koyu dem tuttun.
Gülüşüm esmere döndü

Bundan dolayı güzelce çözüp şiiri
özgür kıldım sözcükleri
Köçekçe oynayan harfleri seyre daldım.

söz et bana sevdalarından
içime dönerim
içim savrulmuş harmanlara benzer biraz
kırılmam hiç,diyemem

Sana doğmuştum oysa ben
Kaygılarım ölümlerden de ağır
Çoğullanan acılarla tutuşuyorum

Rahvan sayıklıyorum
Uykulardayken bile ,kazdığım dağları

Kırık bir merdiven ,gölgesine vardım
Küçük rüyalara yalvardım sopsoğuk
Kuzeyinden geçtim kirli taylarla,çıplak ve kurak
Boy verdim bulutlar görmeden dalgalarda
Issız caddelerde
Her sabah boşuna aradılar parmak izlerimi

Sana doğmuştum sanki
Sevgiyle söz nuruyla kaynadı acı kahvelerimiz.
Terlerimizle köpüklendi.