Necdet Arslan Şiirleri - Şair Necdet Arslan

.
Yaşamı boşuna suçladık durduk
.
Gözlerindi bütün suç

Eylüle geç kalmış
Kekeme bir şiirdin
Fırtınaları körükleyerek girdin
saraylara
Utandırdın tüm harfleri

Bozuk tepkime:kireç
Dağın sır küpü
Kazılır derinliklerden
Darağacına çekilir eylem

Beklenmedik reaksiyon-çığlık

Suya atıyorum taşı
Önce ufacık bir nokta sonra birbirini yutan halkalar
Ve birden sen oluveriyor koca deniz…

Duraksar gülümseyişin,
Yıldızları boğazlayan karanlıkla hesaplaşmaya tutuşur gece.
Salınır daldığın rüyalarda eylül öyküleri…
Korkmasın sesini her seferde anımsadıkların
O gün geçmişte kalsa da
Yaşandı bir kez.Alın yazısı gibi çakılı kalır yüreklerimizde.

O akşam,düğünle yas arasında sığınacağımız kadar bir yer bulmuştuk kendimize.

Bakışlarımdan hüzün,iki dudağının arasından pişmanlıklar düşüyordu yere
Hiç kımıldamadan teklemesi böyle oluyordu demek ki yaşamın...

Avuçlarıma seni alıp kaçıyordum.

Nasıl minnet duymayayım sana,nasıl

Tedirginliğim nah şurama
Kışlar durur epeydir
Bir karabasan
Arkamdan hançerler güz telaşıyla

Sıkma kendini öyle

Geceleri almaz yüreğin zorlanacaksın
Sıkışacak şah damarın
Bir sızı dolaşıp duracak koyu ve hırçın
Katlanacaksın

Sabredemem
Ne vakit sesin kısılsa ben kendim olamam
Uzayan kışlara benzer suskunluğun çünkü.

En olmadık zamanlarda bile
Çalacakmışsın gibi gözüm sürekli