Necdet Arslan Şiirleri - Şair Necdet Arslan

şiire dolandım
başka bir ses istemiyorum.

***
kimselere benzemeyen bir ölü olmak en az aşk kadar eğlencelidir, dedi iç ses.
inanmak denilen bir zehrin formülü var mıdır yaşamın kimyasında?

bu şiir çekiniyor ikimizden de
dur
ötesinde hiçbir şey gizlenemez düğümlerin
çoktandır sabıkalı o kadehler
*
ya fukara kalırsa düşlerimiz

taş,sancılı
bense kendimi seyrediyorum rüyasında
pastırma yazı kapıda
kayıp yüklükteki yün yorgan
ayakların açıkta
bil istedim odanın soğuduğunu

şimdi izin sana
git ve en erken trenle uzaklığını getir.

....

bir yanardağı yeniden uyandırıyorsun tenime her dokunduğunda...

***

sular nasıl,nereye aktığını bilmezmiş...
sen; nereye,niye akıyorsun durmadan?

üçüncü sürükleniş de geldi geçti
yine kendime yasağım
kendime tamamlayamadığım akıştayım bu akşam


oysa sen varlık nedenisin tüm zamanların

Roni Margulies’i anımsattınız bana :
‘’Neler mi geçti içimden
Hiç,ne geçebilir ki
Aynadaki ilk kişiyim ben ama,
Hiçmişiz,dedim
Hiçmişiz…’’

O şiiri tütsüleyen esrarengiz bir çıradır gözlerin.
Kelepçe vurma harflerime
Unutup gider seni nasıl olsa onlar.

Ocak senin olsun kor senin olsun
duman senin,kül senin olsun

Sus tutulması
Yoksul bir iniltinin peşi sıra

Ah bu kadim gece
Onlarca yıl gibi, anlatılmaz toylukta

düşsel somutların
sözünü eskitmişim çoktandır


mavi,o gözlere perdelerini indirmiştir
aralama,göktaşlarını yudumlayamaz gölge