Necati Kavlak Şiirleri

273

ŞİİR


5

TAKİPÇİ

Güneşin doğşu, Can Kuş'u nun Dünya'ya kanat çırpması ise,
Gün batımı da, açan güllerin solan yaprakları olmalı.
Her gün yeniden doğan, her gün yeniden ölen bir bedenin,
kafesinde çırpınıp durmak zor.
Doğduğum yöre de, taşlar topraktan daha çok.
dağında gökyüzüne, Çam ağacı yerine, Ardıç ağaçları uzanır.
Gövdesi ne tomruk olur, ne de kereste.
Kiriş diye uzatamasın onu duvarın üstüne.
Yanarken saman alevi gibidir, köz bırakmaz geride.
Büyürken fidanı su istemez.
Kışın yağan kar, ve Nisan yağmuru ye ...

Necati Kavlak

Uçsuz bucaksız uzanır bozkır
Ne bir ağaç görülür ne fidan
Uzar gider diz boyu sarı çayır
İçinde At’lar oynar koşar aygır

Kel tepenin üstünde çatal meşe

Devamını Oku
Necati Kavlak

Ellerim uzansaydı, mavi gökyüzüne,
Koparır yıldızları, koyardım önüne.

Batınca Güneş, karanlık çöktüğünde,
Buluttan tül diker, çekerdim pencerene.

Devamını Oku
Necati Kavlak

Kar demeden kış demeden sürdüler
Doksan bin Mehmet’i yokuşa
Ne üstte var ne başta
Savaşa tutuştuk karanlıkta kara kış’la

Bir hezimet yaşadık Sarıkamış’ta

Devamını Oku
Necati Kavlak

Hangi taşı kaldırsan
O var altında
Ne harem ne haremlik
Her gün cemiyetin ortasında

Boy pos endam yerinde

Devamını Oku
Necati Kavlak

Karşı yamaçtan çan sesi geliyor
Katmış önüne sürüyü çoban
Kaval çala çala eve dönüyor

Genç kızlar toplanmış
Derin kuyunun başına

Devamını Oku
Necati Kavlak

Derin suların
Sessizliği var yüzünde.
Üzerine giymişsin
Mavi atlastan, bir elbise.
Resmini çizdim,
Gülümserken neşe içinde.

Devamını Oku
Necati Kavlak

Şiddetli bir ses, korkunç bir uğultu,
Kimi gözler yaşlı, sarmış içini korku.

Çakan şimşek, göz kamaştıran ışık,
Çok öfkeli Güneş, hem de yüzü asık.

Devamını Oku
Necati Kavlak

Ne bakıyorsun öyle?
Yüzünde sinsice bir gülümseme,
Saçlarıma düşen aktan sana ne?

Bir de pişmiş kelle gibi sırıtıyorsun,
Açıkta bir şey mi var, bu halin ne?

Devamını Oku