Ey mahbûb! Gözlerinde yanan bu alevdir ki, deryâ-yı kalbimi boğar. Her solukta, ıssızca tenime işleyen bir feryâd olur âhım. Uykularım, senin muhabbetinin sükûtunda nihân olur. Ey âşıklar! Ey yârân! Bilin ki aşkın nârında kul olmak, ne bilinir ne anlatılır; ancak nâr ile yaşanır. Rûhum ki, âlemde esfelden nâlânâ uzanan seyr ü seferindedir. Yolda olanlara selâm olsun... Zîrâ aşk, yol üzere olanı tanır.
HiçKayıt Tarihi : 13.11.2026 00:26:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!